LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

colubrīnus

colubrīnus (feminine colubrīna, neuter colubrīnum)
Classical[kɔ.ɫʊˈbriː.nʊs]Ecclesiastical[ko.luˈbriː.nus]

Meaning

  1. adjectiveserpent-like; cunning

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecolubrīnuscolubrīnacolubrīnum
genitivecolubrīnīcolubrīnaecolubrīnī
dativecolubrīnōcolubrīnaecolubrīnō
accusativecolubrīnumcolubrīnamcolubrīnum
ablativecolubrīnōcolubrīnācolubrīnō
vocativecolubrīnecolubrīnacolubrīnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecolubrīnīcolubrīnaecolubrīna
genitivecolubrīnōrumcolubrīnārumcolubrīnōrum
dativecolubrīnīscolubrīnīscolubrīnīs
accusativecolubrīnōscolubrīnāscolubrīna
ablativecolubrīnīscolubrīnīscolubrīnīs
vocativecolubrīnīcolubrīnaecolubrīna

cŏlubrīnus, a, um, adj. coluber,
I. like a serpent; trop., cunning, wily (ante- and post-class.): ingenio esse, Plaut. Truc. 4, 3, 6: vis gestūs, Tert. Spect. 18.—
II. Subst.: cŏlubrīna, ae, f., a plant, also called bryonia and dracontea, App. Herb. 14.

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin colubrīnus From coluber + -īnus.

In English words that came into English from colubrīnus

  • colubrinecolubrīnus

Quick answers

What does colubrīnus mean in Latin?
colubrīnus, a adjective, means “serpent-like; cunning”.
How do you pronounce colubrīnus?
In classical Latin, [kɔ.ɫʊˈbriː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ko.luˈbriː.nus].