noun · femininefirst declension
colubrīna
colubrīna f (genitive colubrīnae)
Classical[kɔ.ɫʊˈbriː.na]Ecclesiastical[ko.luˈbriː.na]
Meaning
- Late Latinarum
- Medieval Latinculverin (firearm)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | colubrīna | colubrīnae |
| genitive | colubrīnae | colubrīnārum |
| dative | colubrīnae | colubrīnīs |
| accusative | colubrīnam | colubrīnās |
| ablative | colubrīnā | colubrīnīs |
| vocative | colubrīna | colubrīnae |
Origins
Nominalized feminine singular form of Classical Latin colubrīnus (“serpent-like”), derived from coluber (“snake”).
Descendants
- Italiancolubrina
- TranslingualColubrina