LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

colliquēscō

colliquēscō (present infinitive colliquēscere, perfect active colliquī)
Classical[kɔl.lɪˈkʷeːs.koː]Ecclesiastical[kol.liˈkʷɛs.ko]

Meaning

  1. to melt, liquefy, dissolve

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.colliquēscōcolliquēscēbamcolliquēscamcolliquīcolliqueramcolliquerō
2nd sg.colliquēsciscolliquēscēbāscolliquēscēscolliquistīcolliquerāscolliqueris
3rd sg.colliquēscitcolliquēscēbatcolliquēscetcolliquitcolliqueratcolliquerit
1st pl.colliquēscimuscolliquēscēbāmuscolliquēscēmuscolliquimuscolliquerāmuscolliquerimus
2nd pl.colliquēscitiscolliquēscēbātiscolliquēscētiscolliquistiscolliquerātiscolliqueritis
3rd pl.colliquēscuntcolliquēscēbantcolliquēscentcolliquērunt
colliquēre
colliquerantcolliquerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.colliquēscamcolliquēsceremcolliquerimcolliquissem
2nd sg.colliquēscāscolliquēscerēscolliquerīscolliquissēs
3rd sg.colliquēscatcolliquēsceretcolliqueritcolliquisset
1st pl.colliquēscāmuscolliquēscerēmuscolliquerīmuscolliquissēmus
2nd pl.colliquēscātiscolliquēscerētiscolliquerītiscolliquissētis
3rd pl.colliquēscantcolliquēscerentcolliquerintcolliquissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.colliquēsce—
pres. 2nd pl.colliquēscite—
fut. 2nd sg.colliquēscitō—
fut. 3rd sg.colliquēscitō—
fut. 2nd pl.colliquēscitōte—
fut. 3rd pl.colliquēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecolliquēscere—
perfect infinitivecolliquisse—
present participlecolliquēscēns—
gerundcolliquēscendī, colliquēscendō, colliquēscendum

col-lĭquesco (conl-), lĭqui, ĕre,
I. v. inch. n., to become fluid, to liquefy, melt, dissolve (rare).
I. Prop.: cum aurum colliquisset, Varr. ap. Non. p. 334, 27 sq.: cum aes colliquisset, id. ib. (but Neue, Formenl. 2, 486, would read collicuisset in both these passages): in pice colliquescere, Col. 12, 22, 2: igni, App. Mag. p. 306, 10.—
II. Trop.: lacrimis, to melt into tears, Fronto, Nep. Am. 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincolliquēscō

Latin liquēscō Latin colliquēscō From con- + liquēscō.

Quick answers

What does colliquēscō mean in Latin?
colliquēscō, a verb, means “to melt, liquefy, dissolve”.
What are the principal parts of colliquēscō?
colliquēscō, colliquēscere, colliquī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce colliquēscō?
In classical Latin, [kɔl.lɪˈkʷeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kol.liˈkʷɛs.ko].
Where does colliquēscō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin colliquēscō.