verbthird conjugation, no passive, no supine stem
colliquēscō
colliquēscō (present infinitive colliquēscere, perfect active colliquī)
Classical[kɔl.lɪˈkʷeːs.koː]Ecclesiastical[kol.liˈkʷɛs.ko]
Meaning
- to melt, liquefy, dissolve
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | colliquēscō | colliquēscēbam | colliquēscam | colliquī | colliqueram | colliquerō |
| 2nd sg. | colliquēscis | colliquēscēbās | colliquēscēs | colliquistī | colliquerās | colliqueris |
| 3rd sg. | colliquēscit | colliquēscēbat | colliquēscet | colliquit | colliquerat | colliquerit |
| 1st pl. | colliquēscimus | colliquēscēbāmus | colliquēscēmus | colliquimus | colliquerāmus | colliquerimus |
| 2nd pl. | colliquēscitis | colliquēscēbātis | colliquēscētis | colliquistis | colliquerātis | colliqueritis |
| 3rd pl. | colliquēscunt | colliquēscēbant | colliquēscent | colliquērunt colliquēre | colliquerant | colliquerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | colliquēscam | colliquēscerem | colliquerim | colliquissem |
| 2nd sg. | colliquēscās | colliquēscerēs | colliquerīs | colliquissēs |
| 3rd sg. | colliquēscat | colliquēsceret | colliquerit | colliquisset |
| 1st pl. | colliquēscāmus | colliquēscerēmus | colliquerīmus | colliquissēmus |
| 2nd pl. | colliquēscātis | colliquēscerētis | colliquerītis | colliquissētis |
| 3rd pl. | colliquēscant | colliquēscerent | colliquerint | colliquissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | colliquēsce | — |
| pres. 2nd pl. | colliquēscite | — |
| fut. 2nd sg. | colliquēscitō | — |
| fut. 3rd sg. | colliquēscitō | — |
| fut. 2nd pl. | colliquēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | colliquēscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | colliquēscere | — |
| perfect infinitive | colliquisse | — |
| present participle | colliquēscēns | — |
gerundcolliquēscendī, colliquēscendō, colliquēscendum
col-lĭquesco (conl-), lĭqui, ĕre,
I. v. inch. n., to become fluid, to liquefy, melt, dissolve (rare).
I. Prop.: cum aurum colliquisset, Varr. ap. Non. p. 334, 27 sq.:
cum aes colliquisset, id. ib. (but Neue, Formenl. 2, 486, would read collicuisset in both these passages): in pice colliquescere, Col. 12, 22, 2: igni, App. Mag. p. 306, 10.—II. Trop.: lacrimis, to melt into tears, Fronto, Nep. Am. 2.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincolliquēscō
Latin liquēscō Latin colliquēscō From con- + liquēscō.