LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

collātīvus

collātīvus (feminine collātīva, neuter collātīvum)
Classical[kɔl.laːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[kol.laˈtiː.vus]

Meaning

  1. adjectiverarebrought or carried together; collected, combined; common, joint
    c. 190 BCE, Plautus, Curculio 2.1.16
    c. 400 CE, Macrobius, Commentarii in Somnium Scipionis 6

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecollātīvuscollātīvacollātīvum
genitivecollātīvīcollātīvaecollātīvī
dativecollātīvōcollātīvaecollātīvō
accusativecollātīvumcollātīvamcollātīvum
ablativecollātīvōcollātīvācollātīvō
vocativecollātīvecollātīvacollātīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecollātīvīcollātīvaecollātīva
genitivecollātīvōrumcollātīvārumcollātīvōrum
dativecollātīvīscollātīvīscollātīvīs
accusativecollātīvōscollātīvāscollātīva
ablativecollātīvīscollātīvīscollātīvīs
vocativecollātīvīcollātīvaecollātīva

collātīvus (conl-), a, um, adj. collatus, confero,
I. brought or carried together, collected, combined (very rare): collativum sacrificium dicitur, quod ex collatione offertur, Paul. ex Fest. p. 37, 13 Müll.: collativum ventrem magnum et turgidum dixit Plautus (Curc. 2, 1, 16), quia in eum omnia edulia congeruntur, Paul. ex Fest. p. 58, 17 Müll.: favor, common, joint, Macr. Somn. Scip. 116: vis, Nazar. Pan. ad Const. 18 fin. —
II. Subst.: collātīvum, n., = collatio, I., a contribution in money, Cod. Th. 6, 26, 3.

Origins

From collātus (participle of cōnferō (“to bring together, gather”)) + -īvus (“-ive”, adjectival suffix).

Descendants
  • Englishcollative

In English words that came into English from collātīvus

  • collativecollātīvus

Quick answers

What does collātīvus mean in Latin?
collātīvus, a adjective, means “brought or carried together; collected, combined; common, joint”.
How do you pronounce collātīvus?
In classical Latin, [kɔl.laːˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kol.laˈtiː.vus].