adjectivefirst/second-declension adjective
Coisliniānus
Coisliniānus (feminine Coisliniāna, neuter Coisliniānum)
Meaning
- New Latinadjectiveof, pertaining to, catalogued by, or commissioned by Armand de Camboust, duc de Coislin (1635–1702) and/or Henri-Charles du Cambout de Coislin (1665–1732)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Coisliniānus | Coisliniāna | Coisliniānum |
| genitive | Coisliniānī | Coisliniānae | Coisliniānī |
| dative | Coisliniānō | Coisliniānae | Coisliniānō |
| accusative | Coisliniānum | Coisliniānam | Coisliniānum |
| ablative | Coisliniānō | Coisliniānā | Coisliniānō |
| vocative | Coisliniāne | Coisliniāna | Coisliniānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Coisliniānī | Coisliniānae | Coisliniāna |
| genitive | Coisliniānōrum | Coisliniānārum | Coisliniānōrum |
| dative | Coisliniānīs | Coisliniānīs | Coisliniānīs |
| accusative | Coisliniānōs | Coisliniānās | Coisliniāna |
| ablative | Coisliniānīs | Coisliniānīs | Coisliniānīs |
| vocative | Coisliniānī | Coisliniānae | Coisliniāna |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Coisliniānus From Coislinius (“Coislin”) + -ānus.