LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

coinquinō

coinquinō (present infinitive coinquināre, perfect active coinquināvī, supine coinquinātum)
Classical[koˈɪŋ.kʷɪ.noː]Ecclesiastical[koˈiŋ.kʷi.no]

Meaning

  1. to defile, pollute or contaminate all over

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.coinquinōcoinquinābamcoinquinābōcoinquināvīcoinquināveramcoinquināverō
coinquinārō
2nd sg.coinquināscoinquinābāscoinquinābiscoinquināvistī
coinquināstī
coinquināverās
coinquinārās
coinquināveris
3rd sg.coinquinatcoinquinābatcoinquinābitcoinquināvitcoinquināverat
coinquinārat
coinquināverit
coinquinārit
1st pl.coinquināmuscoinquinābāmuscoinquinābimuscoinquināvimuscoinquināverāmuscoinquināverimus
coinquinārimus
2nd pl.coinquinātiscoinquinābātiscoinquinābitiscoinquināvistis
coinquināstis
coinquināverātis
coinquinārātis
coinquināveritis
coinquināritis
3rd pl.coinquinantcoinquinābantcoinquinābuntcoinquināvērunt
coinquināvēre, coinquinārunt
coinquināverant
coinquinārant
coinquināverint
coinquinārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.coinquinemcoinquināremcoinquināverim
coinquinārim
coinquināvissem
coinquināssem
2nd sg.coinquinēscoinquinārēscoinquināverīscoinquināvissēs
coinquināssēs
3rd sg.coinquinetcoinquināretcoinquināverit
coinquinārit
coinquināvisset
coinquināsset
1st pl.coinquinēmuscoinquinārēmuscoinquināverīmus
coinquinārīmus
coinquināvissēmus
coinquināssēmus
2nd pl.coinquinētiscoinquinārētiscoinquināverītis
coinquinārītis
coinquināvissētis
coinquināssētis
3rd pl.coinquinentcoinquinārentcoinquināverint
coinquinārint
coinquināvissent
coinquināssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.coinquinorcoinquinābarcoinquinābor
2nd sg.coinquināris
coinquināre
coinquinābāris
coinquinābāre
coinquināberis
coinquinābere
3rd sg.coinquināturcoinquinābāturcoinquinābitur
1st pl.coinquināmurcoinquinābāmurcoinquinābimur
2nd pl.coinquināminīcoinquinābāminīcoinquinābiminī
3rd pl.coinquinanturcoinquinābanturcoinquinābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.coinquinercoinquinārer
2nd sg.coinquinēris
coinquinēre
coinquinārēris
coinquinārēre
3rd sg.coinquinēturcoinquinārētur
1st pl.coinquinēmurcoinquinārēmur
2nd pl.coinquinēminīcoinquinārēminī
3rd pl.coinquinenturcoinquinārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.coinquinācoinquināre
pres. 2nd pl.coinquinātecoinquināminī
fut. 2nd sg.coinquinātōcoinquinātor
fut. 3rd sg.coinquinātōcoinquinātor
fut. 2nd pl.coinquinātōte—
fut. 3rd pl.coinquinantōcoinquinantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecoinquinārecoinquinārī
perfect infinitivecoinquināvisse
coinquināsse
coinquinātum esse
future infinitivecoinquinātūrum essecoinquinātum īrī
present participlecoinquināns—
perfect participle—coinquinātus
coinquināta, coinquinātā, coinquinātae, coinquinātam, coinquinātārum, coinquinātās, coinquinātī, coinquinātōrum, coinquinātōs
future participlecoinquinātūrus
coinquinātūra, coinquinātūrā, coinquinātūrae, coinquinātūram, coinquinātūrārum, coinquinātūrās, coinquinātūre, coinquinātūrī, coinquinātūrīs, coinquinātūrō, coinquinātūrōrum, coinquinātūrōs, coinquinātūrum
coinquinandus
coinquinanda, coinquinandā, coinquinandae, coinquinandam, coinquinandārum, coinquinandās, coinquinande, coinquinandīs, coinquinandōrum, coinquinandōs
gerundcoinquinandī, coinquinandō, coinquinandumsupinecoinquinātum, coinquinātū

cŏ-inquĭno (or contr. cōnquĭno, cf. Lachm. ad Lucr. 2, p. 135), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to defile all over, to pollute wholly, to contaminate.
I. Prop. (rare; not in Cic.): stercore conquinatae, Col. 8, 5, 19; 8, 7, 2. —
II. Trop. *
A. Of infectious disease, to infect, taint: totam progeniem, Col. 7, 5, 6.—More freq.,
B. Of vices: matres coinquinari regias, Att. ap. Cic. N. D. 3, 27, 68: se crimine stupri, Val. Max. 6, 1, 6: se maximo scelere, id. 9, 7: cor vitiis, Prud. Cath. 6, 53: famam alicujus, Arn. 4, 151.— Hence, cŏinquĭnātus, a, um, P. a., polluted, contaminated: quid esse his potest coinquinatius? Arn. 7, p. 222.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincoinquinō

Latin inquinō Latin coinquinō From con- + inquinō.

Quick answers

What does coinquinō mean in Latin?
coinquinō, a verb, means “to defile, pollute or contaminate all over”.
What are the principal parts of coinquinō?
coinquinō, coinquināre, coinquināvī, coinquinātum (first conjugation).
How do you pronounce coinquinō?
In classical Latin, [koˈɪŋ.kʷɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koˈiŋ.kʷi.no].
Where does coinquinō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin coinquinō.