noun · femininethird declension
coinquinātiō
coinquinātiō f (genitive coinquinātiōnis)
Classical[ko.ɪŋ.kʷɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[ko.iŋ.kʷiˈnat.t͡si.o]
Meaning
- polluting, defiling (act of)
- pollution
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | coinquinātiō | coinquinātiōnēs |
| genitive | coinquinātiōnis | coinquinātiōnum |
| dative | coinquinātiōnī | coinquinātiōnibus |
| accusative | coinquinātiōnem | coinquinātiōnēs |
| ablative | coinquinātiōne | coinquinātiōnibus |
| vocative | coinquinātiō | coinquinātiōnēs |
cŏinquĭnātĭo, ōnis, f. coinquino,
I. a polluting, Vulg. Esd. 1, 6, 21; Sulp. Sev. Ep. 2, 9; 2, 19.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin coinquinātiō From coinquinō + -tiō.