adjectivethird-declension two-termination adjective
cognōscibilis
cognōscibilis (neuter cognōscibile, adverb cognōscibiliter)
Classical[kɔŋ.noːsˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[koɲ.ɲoʃˈʃiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationrecognizable, discernible
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cognōscibilis | cognōscibilis | cognōscibile |
| genitive | cognōscibilis | cognōscibilis | cognōscibilis |
| dative | cognōscibilī | cognōscibilī | cognōscibilī |
| accusative | cognōscibilem | cognōscibilem | cognōscibile |
| ablative | cognōscibilī | cognōscibilī | cognōscibilī |
| vocative | cognōscibilis | cognōscibilis | cognōscibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cognōscibilēs | cognōscibilēs | cognōscibilia |
| genitive | cognōscibilium | cognōscibilium | cognōscibilium |
| dative | cognōscibilibus | cognōscibilibus | cognōscibilibus |
| accusative | cognōscibilīs cognōscibilēs | cognōscibilīs cognōscibilēs | cognōscibilia |
| ablative | cognōscibilibus | cognōscibilibus | cognōscibilibus |
| vocative | cognōscibilēs | cognōscibilēs | cognōscibilia |
cognoscĭbĭlis, e, adj. cognosco,
I. recognizable, discernible (late Lat.), Boëth. Arist. Anal. Post. 1, 541.—Adv.: cogno-scĭbĭlĭter, recognizably:
a magnitudine creaturae cognoscibiliter poterit creator videri, Vulg. Sap. 13, 5.