adjectivefirst/second-declension adjective
coccineus
coccineus (feminine coccinea, neuter coccineum)
Classical[kɔkˈkɪ.ne.ʊs]Ecclesiastical[kotˈt͡ʃiː.ne.us]
Meaning
- adjectiveColoured or dyed scarlet
Latīnē defined in Latin in our graded readers
colōris rubrī, purpureuscoccineus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 25
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coccineus | coccinea | coccineum |
| genitive | coccineī | coccineae | coccineī |
| dative | coccineō | coccineae | coccineō |
| accusative | coccineum | coccineam | coccineum |
| ablative | coccineō | coccineā | coccineō |
| vocative | coccinee | coccinea | coccineum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coccineī | coccineae | coccinea |
| genitive | coccineōrum | coccineārum | coccineōrum |
| dative | coccineīs | coccineīs | coccineīs |
| accusative | coccineōs | coccineās | coccinea |
| ablative | coccineīs | coccineīs | coccineīs |
| vocative | coccineī | coccineae | coccinea |
coccĭnĕus, a, um, adj. coccum,
II. Access. form coccĭnus, a, um:
acini, Plin. 21, 31, 105, § 177: gausapa, Petr. 28, 4. laena, Juv. 3, 283: aluta, Mart. 2, 29, 8. —c. In sing. subst.: coccĭnum, i, n., = coccum, Hier. in Isa. 1, 1, 18.
Origins
Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin coccineus From coccinus + -eus.
In English words that came into English from coccineus
- coccineouscoccineus