proper noun · masculinesecond declension
Cobulātus
Cobulātus m sg (genitive Cobulātī)
Classical[kɔˈbʊ.ɫa.tʊs]Ecclesiastical[koˈbuː.la.tus]
Meaning
- a river in Lycia, mentioned by Livy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Cobulātus | — |
| genitive | Cobulātī | — |
| dative | Cobulātō | — |
| accusative | Cobulātum | — |
| ablative | Cobulātō | — |
| vocative | Cobulāte | — |