noun · femininethird declension
coāgulātiō
coāgulātiō f (genitive coāgulātiōnis)
Meaning
- a curdling, coagulating
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | coāgulātiō | coāgulātiōnēs |
| genitive | coāgulātiōnis | coāgulātiōnum |
| dative | coāgulātiōnī | coāgulātiōnibus |
| accusative | coāgulātiōnem | coāgulātiōnēs |
| ablative | coāgulātiōne | coāgulātiōnibus |
| vocative | coāgulātiō | coāgulātiōnēs |
cŏāgŭlātĭo, ōnis, f. id.,
I. a curdling, coagulating, of a liquid (in the elder Pliny):
lactis, Plin. 23, 1, 18, § 30; 28, 10, 45, § 158.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tio Latin coāgulātiō From coagulo + -tio.
Descendants
- Catalancoagulació
- Englishcoagulation
- Frenchcoagulation
- Italiancoagulazione
- Portuguesecoagulação
- Spanishcoagulación
In English words that came into English from coāgulātiō
- coagulationcoāgulātiō