adjectivefirst/second-declension adjective
coaeternus
coaeternus (feminine coaeterna, neuter coaeternum)
Ecclesiastical[ko.eˈtɛr.nus]
Meaning
- EcclesiasticalLate LatinLatinadjectivecoeternal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coaeternus | coaeterna | coaeternum |
| genitive | coaeternī | coaeternae | coaeternī |
| dative | coaeternō | coaeternae | coaeternō |
| accusative | coaeternum | coaeternam | coaeternum |
| ablative | coaeternō | coaeternā | coaeternō |
| vocative | coaeterne | coaeterna | coaeternum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coaeternī | coaeternae | coaeterna |
| genitive | coaeternōrum | coaeternārum | coaeternōrum |
| dative | coaeternīs | coaeternīs | coaeternīs |
| accusative | coaeternōs | coaeternās | coaeterna |
| ablative | coaeternīs | coaeternīs | coaeternīs |
| vocative | coaeternī | coaeternae | coaeterna |
cŏ-aeternus, a, um, adj.,
I. coeternal (eccl. Lat.), Tert. adv. Herm. 11; Hier. Ep. 16, n. 4 al.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincoaeternus
Latin aeternus Latin coaeternus From con- + aeternus.