LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

circumvolō

circumvolō (present infinitive circumvolāre, perfect active circumvolāvī, supine circumvolātum)
Classical[kɪrˈkʊm.wɔ.ɫoː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.vo.lo]

Meaning

  1. to fly around
  2. to run around

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumvolōcircumvolābamcircumvolābōcircumvolāvīcircumvolāveramcircumvolāverō
circumvolārō
2nd sg.circumvolāscircumvolābāscircumvolābiscircumvolāvistī
circumvolāstī
circumvolāverās
circumvolārās
circumvolāveris
3rd sg.circumvolatcircumvolābatcircumvolābitcircumvolāvitcircumvolāverat
circumvolārat
circumvolāverit
circumvolārit
1st pl.circumvolāmuscircumvolābāmuscircumvolābimuscircumvolāvimuscircumvolāverāmuscircumvolāverimus
circumvolārimus
2nd pl.circumvolātiscircumvolābātiscircumvolābitiscircumvolāvistis
circumvolāstis
circumvolāverātis
circumvolārātis
circumvolāveritis
circumvolāritis
3rd pl.circumvolantcircumvolābantcircumvolābuntcircumvolāvērunt
circumvolāvēre, circumvolārunt
circumvolāverant
circumvolārant
circumvolāverint
circumvolārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumvolemcircumvolāremcircumvolāverim
circumvolārim
circumvolāvissem
circumvolāssem
2nd sg.circumvolēscircumvolārēscircumvolāverīscircumvolāvissēs
circumvolāssēs
3rd sg.circumvoletcircumvolāretcircumvolāverit
circumvolārit
circumvolāvisset
circumvolāsset
1st pl.circumvolēmuscircumvolārēmuscircumvolāverīmus
circumvolārīmus
circumvolāvissēmus
circumvolāssēmus
2nd pl.circumvolētiscircumvolārētiscircumvolāverītis
circumvolārītis
circumvolāvissētis
circumvolāssētis
3rd pl.circumvolentcircumvolārentcircumvolāverint
circumvolārint
circumvolāvissent
circumvolāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumvolorcircumvolābarcircumvolābor
2nd sg.circumvolāris
circumvolāre
circumvolābāris
circumvolābāre
circumvolāberis
circumvolābere
3rd sg.circumvolāturcircumvolābāturcircumvolābitur
1st pl.circumvolāmurcircumvolābāmurcircumvolābimur
2nd pl.circumvolāminīcircumvolābāminīcircumvolābiminī
3rd pl.circumvolanturcircumvolābanturcircumvolābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumvolercircumvolārer
2nd sg.circumvolēris
circumvolēre
circumvolārēris
circumvolārēre
3rd sg.circumvolēturcircumvolārētur
1st pl.circumvolēmurcircumvolārēmur
2nd pl.circumvolēminīcircumvolārēminī
3rd pl.circumvolenturcircumvolārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumvolācircumvolāre
pres. 2nd pl.circumvolātecircumvolāminī
fut. 2nd sg.circumvolātōcircumvolātor
fut. 3rd sg.circumvolātōcircumvolātor
fut. 2nd pl.circumvolātōte—
fut. 3rd pl.circumvolantōcircumvolantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumvolārecircumvolārī
perfect infinitivecircumvolāvisse
circumvolāsse
circumvolātum esse
future infinitivecircumvolātūrum essecircumvolātum īrī
present participlecircumvolāns—
perfect participle—circumvolātus
circumvolāta, circumvolātā, circumvolātae, circumvolātam, circumvolātārum, circumvolātās, circumvolātī, circumvolātōrum, circumvolātōs
future participlecircumvolātūrus
circumvolātūra, circumvolātūrā, circumvolātūrae, circumvolātūram, circumvolātūrārum, circumvolātūrās, circumvolātūre, circumvolātūrī, circumvolātūrīs, circumvolātūrō, circumvolātūrōrum, circumvolātūrōs, circumvolātūrum
circumvolandus
circumvolanda, circumvolandā, circumvolandae, circumvolandam, circumvolandārum, circumvolandās, circumvolande, circumvolandīs, circumvolandōrum, circumvolandōs
gerundcircumvolandī, circumvolandō, circumvolandumsupinecircumvolātum, circumvolātū

circum-vŏlo, āvi, ātum, 1, v. a. (not ante-Aug.).
I. Prop., to fly around: turba (Harpyiae) praedam circumvolat, Verg. A. 3, 233: seu (me) mors atris circumvolat alis, Hor. S. 2, 1, 58; so Verg. A. 2, 360: caput, id. ib. 6, 866; Ov. M. 2, 719; 14, 507: sedem, Quint. 2, 6, 7: aliquem, * Suet. Aug. 97.—Pass.: nave circumvolatā ab halcyone, Plin. 10, 32, 47, § 90.—
II. In gen., to run or hasten around: ordines exercitus, Vell. 2, 27, 2: jaculo campum, Sil. 17, 416.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *welh₁-der. Proto-Indo-European *weyh₁-influ. Proto-Italic *welō Latin volō Latin circumvolō From circum- + volō.

Descendants
  • Englishcircumvolve
  • Italiancirconvolare
  • Spanishcircunvolar
  • Middle Frenchcirconvoler

Quick answers

What does circumvolō mean in Latin?
circumvolō, a verb, means “to fly around; to run around”.
What are the principal parts of circumvolō?
circumvolō, circumvolāre, circumvolāvī, circumvolātum (first conjugation).
How do you pronounce circumvolō?
In classical Latin, [kɪrˈkʊm.wɔ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.vo.lo].