verbfirst conjugation
circumvectō
circumvectō (present infinitive circumvectāre, perfect active circumvectāvī, supine circumvectātum)
Classical[kɪr.kʊmˈwɛk.toː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈvɛk.to]
Meaning
- to carry, bear, convey around
fvgit inreparabile tempvs
Irretrievable time flies away while, in thrall to love, we are carried about from one thing to another.c. 29 bc, Publius Vergilius Maro, Georgicon, III.285
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumvectō | circumvectābam | circumvectābō | circumvectāvī | circumvectāveram | circumvectāverō |
| 2nd sg. | circumvectās | circumvectābās | circumvectābis | circumvectāvistī | circumvectāverās | circumvectāveris |
| 3rd sg. | circumvectat | circumvectābat | circumvectābit | circumvectāvit | circumvectāverat | circumvectāverit |
| 1st pl. | circumvectāmus | circumvectābāmus | circumvectābimus | circumvectāvimus | circumvectāverāmus | circumvectāverimus |
| 2nd pl. | circumvectātis | circumvectābātis | circumvectābitis | circumvectāvistis | circumvectāverātis | circumvectāveritis |
| 3rd pl. | circumvectant | circumvectābant | circumvectābunt | circumvectāvērunt circumvectāvēre | circumvectāverant | circumvectāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumvectem | circumvectārem | circumvectāverim | circumvectāvissem |
| 2nd sg. | circumvectēs | circumvectārēs | circumvectāverīs | circumvectāvissēs |
| 3rd sg. | circumvectet | circumvectāret | circumvectāverit | circumvectāvisset |
| 1st pl. | circumvectēmus | circumvectārēmus | circumvectāverīmus | circumvectāvissēmus |
| 2nd pl. | circumvectētis | circumvectārētis | circumvectāverītis | circumvectāvissētis |
| 3rd pl. | circumvectent | circumvectārent | circumvectāverint | circumvectāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumvector | circumvectābar | circumvectābor |
| 2nd sg. | circumvectāris circumvectāre | circumvectābāris circumvectābāre | circumvectāberis circumvectābere |
| 3rd sg. | circumvectātur | circumvectābātur | circumvectābitur |
| 1st pl. | circumvectāmur | circumvectābāmur | circumvectābimur |
| 2nd pl. | circumvectāminī | circumvectābāminī | circumvectābiminī |
| 3rd pl. | circumvectantur | circumvectābantur | circumvectābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumvecter | circumvectārer |
| 2nd sg. | circumvectēris circumvectēre | circumvectārēris circumvectārēre |
| 3rd sg. | circumvectētur | circumvectārētur |
| 1st pl. | circumvectēmur | circumvectārēmur |
| 2nd pl. | circumvectēminī | circumvectārēminī |
| 3rd pl. | circumvectentur | circumvectārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumvectā | circumvectāre |
| pres. 2nd pl. | circumvectāte | circumvectāminī |
| fut. 2nd sg. | circumvectātō | circumvectātor |
| fut. 3rd sg. | circumvectātō | circumvectātor |
| fut. 2nd pl. | circumvectātōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumvectantō | circumvectantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumvectāre | circumvectārī |
| perfect infinitive | circumvectāvisse | circumvectātum esse |
| future infinitive | circumvectātūrum esse | circumvectātum īrī |
| present participle | circumvectāns | — |
| perfect participle | — | circumvectātus circumvectāta, circumvectātā, circumvectātae, circumvectātam, circumvectātārum, circumvectātās, circumvectātī, circumvectātōrum, circumvectātōs |
| future participle | circumvectātūrus circumvectātūra, circumvectātūrā, circumvectātūrae, circumvectātūram, circumvectātūrārum, circumvectātūrās, circumvectātūre, circumvectātūrī, circumvectātūrīs, circumvectātūrō, circumvectātūrōrum, circumvectātūrōs, circumvectātūrum | circumvectandus circumvectanda, circumvectandā, circumvectandae, circumvectandam, circumvectandārum, circumvectandās, circumvectande, circumvectandīs, circumvectandōrum, circumvectandōs |
gerundcircumvectandī, circumvectandō, circumvectandumsupinecircumvectātum, circumvectātū
circum-vecto, āre, v. freq. a.,
I. to carry around:
Penates, Sil. 3, 291.—Hence, II. Esp., mid., to ride or sail around (rare):
Ligurum oram, Liv. 41, 17, 7; cf. circumvectitor.—Poet., to go through, describe: +ugit irreparabile tempus, Singula dum capti circumvectamur amore, Verg. G. 3, 285 (dum speciatim cuncta describimus, Serv.).Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *weǵʰ- Proto-Indo-European *wéǵʰeti Proto-Italic *weɣō Latin vehō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin vectō Latin circumvectō From circum- + vectō.