LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

circumvectō

circumvectō (present infinitive circumvectāre, perfect active circumvectāvī, supine circumvectātum)
Classical[kɪr.kʊmˈwɛk.toː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈvɛk.to]

Meaning

  1. to carry, bear, convey around
    fvgit inreparabile tempvsIrretrievable time flies away while, in thrall to love, we are carried about from one thing to another.c. 29 bc, Publius Vergilius Maro, Georgicon, III.285

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumvectōcircumvectābamcircumvectābōcircumvectāvīcircumvectāveramcircumvectāverō
2nd sg.circumvectāscircumvectābāscircumvectābiscircumvectāvistīcircumvectāverāscircumvectāveris
3rd sg.circumvectatcircumvectābatcircumvectābitcircumvectāvitcircumvectāveratcircumvectāverit
1st pl.circumvectāmuscircumvectābāmuscircumvectābimuscircumvectāvimuscircumvectāverāmuscircumvectāverimus
2nd pl.circumvectātiscircumvectābātiscircumvectābitiscircumvectāvistiscircumvectāverātiscircumvectāveritis
3rd pl.circumvectantcircumvectābantcircumvectābuntcircumvectāvērunt
circumvectāvēre
circumvectāverantcircumvectāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumvectemcircumvectāremcircumvectāverimcircumvectāvissem
2nd sg.circumvectēscircumvectārēscircumvectāverīscircumvectāvissēs
3rd sg.circumvectetcircumvectāretcircumvectāveritcircumvectāvisset
1st pl.circumvectēmuscircumvectārēmuscircumvectāverīmuscircumvectāvissēmus
2nd pl.circumvectētiscircumvectārētiscircumvectāverītiscircumvectāvissētis
3rd pl.circumvectentcircumvectārentcircumvectāverintcircumvectāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumvectorcircumvectābarcircumvectābor
2nd sg.circumvectāris
circumvectāre
circumvectābāris
circumvectābāre
circumvectāberis
circumvectābere
3rd sg.circumvectāturcircumvectābāturcircumvectābitur
1st pl.circumvectāmurcircumvectābāmurcircumvectābimur
2nd pl.circumvectāminīcircumvectābāminīcircumvectābiminī
3rd pl.circumvectanturcircumvectābanturcircumvectābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumvectercircumvectārer
2nd sg.circumvectēris
circumvectēre
circumvectārēris
circumvectārēre
3rd sg.circumvectēturcircumvectārētur
1st pl.circumvectēmurcircumvectārēmur
2nd pl.circumvectēminīcircumvectārēminī
3rd pl.circumvectenturcircumvectārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumvectācircumvectāre
pres. 2nd pl.circumvectātecircumvectāminī
fut. 2nd sg.circumvectātōcircumvectātor
fut. 3rd sg.circumvectātōcircumvectātor
fut. 2nd pl.circumvectātōte—
fut. 3rd pl.circumvectantōcircumvectantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumvectārecircumvectārī
perfect infinitivecircumvectāvissecircumvectātum esse
future infinitivecircumvectātūrum essecircumvectātum īrī
present participlecircumvectāns—
perfect participle—circumvectātus
circumvectāta, circumvectātā, circumvectātae, circumvectātam, circumvectātārum, circumvectātās, circumvectātī, circumvectātōrum, circumvectātōs
future participlecircumvectātūrus
circumvectātūra, circumvectātūrā, circumvectātūrae, circumvectātūram, circumvectātūrārum, circumvectātūrās, circumvectātūre, circumvectātūrī, circumvectātūrīs, circumvectātūrō, circumvectātūrōrum, circumvectātūrōs, circumvectātūrum
circumvectandus
circumvectanda, circumvectandā, circumvectandae, circumvectandam, circumvectandārum, circumvectandās, circumvectande, circumvectandīs, circumvectandōrum, circumvectandōs
gerundcircumvectandī, circumvectandō, circumvectandumsupinecircumvectātum, circumvectātū

circum-vecto, āre, v. freq. a.,
I. to carry around: Penates, Sil. 3, 291.—Hence,
II. Esp., mid., to ride or sail around (rare): Ligurum oram, Liv. 41, 17, 7; cf. circumvectitor.—Poet., to go through, describe: +ugit irreparabile tempus, Singula dum capti circumvectamur amore, Verg. G. 3, 285 (dum speciatim cuncta describimus, Serv.).

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *weǵʰ- Proto-Indo-European *wéǵʰeti Proto-Italic *weɣō Latin vehō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin vectō Latin circumvectō From circum- + vectō.

Quick answers

What does circumvectō mean in Latin?
circumvectō, a verb, means “to carry, bear, convey around”.
What are the principal parts of circumvectō?
circumvectō, circumvectāre, circumvectāvī, circumvectātum (first conjugation).
How do you pronounce circumvectō?
In classical Latin, [kɪr.kʊmˈwɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈvɛk.to].