adjectivefirst/second-declension adjective
circumtextus
circumtextus (feminine circumtexta, neuter circumtextum)
Classical[kɪr.kʊnˈtɛk.stʊs]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈtɛk.stus]
Meaning
- adjectivewoven all around
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumtextus | circumtexta | circumtextum |
| genitive | circumtextī | circumtextae | circumtextī |
| dative | circumtextō | circumtextae | circumtextō |
| accusative | circumtextum | circumtextam | circumtextum |
| ablative | circumtextō | circumtextā | circumtextō |
| vocative | circumtexte | circumtexta | circumtextum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumtextī | circumtextae | circumtexta |
| genitive | circumtextōrum | circumtextārum | circumtextōrum |
| dative | circumtextīs | circumtextīs | circumtextīs |
| accusative | circumtextōs | circumtextās | circumtexta |
| ablative | circumtextīs | circumtextīs | circumtextīs |
| vocative | circumtextī | circumtextae | circumtexta |
circum-textus, a, um, Part. [texo],
I. woven all around:
velamen, Verg. A. 1, 649. —Subst.: circum-textum, i, n., a garment inwoven with purple: et quod amictui habet purpuram circum, vocant circumtextum, Varr. L. L. 5, § 132; cf. Isid. Orig. 19, 24, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-textus adj.,
woven around: velamen acantho, V.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin textus Latin circumtextus From circum- + textus (“woven”).