verbfirst conjugation
circumterminō
circumterminō (present infinitive circumtermināre, perfect active circumtermināvī, supine circumterminātum)
Classical[kɪr.kʊnˈtɛr.mɪ.noː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈtɛr.mi.no]
Meaning
- to bound or limit around
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumterminō | circumterminābam | circumterminābō | circumtermināvī | circumtermināveram | circumtermināverō |
| 2nd sg. | circumterminās | circumterminābās | circumterminābis | circumtermināvistī | circumtermināverās | circumtermināveris |
| 3rd sg. | circumterminat | circumterminābat | circumterminābit | circumtermināvit | circumtermināverat | circumtermināverit |
| 1st pl. | circumtermināmus | circumterminābāmus | circumterminābimus | circumtermināvimus | circumtermināverāmus | circumtermināverimus |
| 2nd pl. | circumterminātis | circumterminābātis | circumterminābitis | circumtermināvistis | circumtermināverātis | circumtermināveritis |
| 3rd pl. | circumterminant | circumterminābant | circumterminābunt | circumtermināvērunt circumtermināvēre | circumtermināverant | circumtermināverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumterminem | circumterminārem | circumtermināverim | circumtermināvissem |
| 2nd sg. | circumterminēs | circumterminārēs | circumtermināverīs | circumtermināvissēs |
| 3rd sg. | circumterminet | circumtermināret | circumtermināverit | circumtermināvisset |
| 1st pl. | circumterminēmus | circumterminārēmus | circumtermināverīmus | circumtermināvissēmus |
| 2nd pl. | circumterminētis | circumterminārētis | circumtermināverītis | circumtermināvissētis |
| 3rd pl. | circumterminent | circumterminārent | circumtermināverint | circumtermināvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumterminor | circumterminābar | circumterminābor |
| 2nd sg. | circumtermināris circumtermināre | circumterminābāris circumterminābāre | circumtermināberis circumterminābere |
| 3rd sg. | circumterminātur | circumterminābātur | circumterminābitur |
| 1st pl. | circumtermināmur | circumterminābāmur | circumterminābimur |
| 2nd pl. | circumtermināminī | circumterminābāminī | circumterminābiminī |
| 3rd pl. | circumterminantur | circumterminābantur | circumterminābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumterminer | circumterminārer |
| 2nd sg. | circumterminēris circumterminēre | circumterminārēris circumterminārēre |
| 3rd sg. | circumterminētur | circumterminārētur |
| 1st pl. | circumterminēmur | circumterminārēmur |
| 2nd pl. | circumterminēminī | circumterminārēminī |
| 3rd pl. | circumterminentur | circumterminārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumterminā | circumtermināre |
| pres. 2nd pl. | circumtermināte | circumtermināminī |
| fut. 2nd sg. | circumterminātō | circumterminātor |
| fut. 3rd sg. | circumterminātō | circumterminātor |
| fut. 2nd pl. | circumterminātōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumterminantō | circumterminantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumtermināre | circumterminārī |
| perfect infinitive | circumtermināvisse | circumterminātum esse |
| future infinitive | circumterminātūrum esse | circumterminātum īrī |
| present participle | circumtermināns | — |
| perfect participle | — | circumterminātus |
| future participle | circumterminātūrus | circumterminandus |
gerundcircumterminandī, circumterminandō, circumterminandumsupinecircumterminātum, circumterminātū
circum-termĭno, āre, 1, v. a.,
I. to bound or limit round about, Isid. Orig. 7, 8, 39.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin terminō Latin circumterminō From circum- + terminō.