verbthird conjugation
circumstrepō
circumstrepō (present infinitive circumstrepere, perfect active circumstrepuī, supine circumstrepitum)
Classical[kɪrˈkũː.strɛ.poː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.stre.po]
Meaning
- to make a noise around a place
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumstrepō | circumstrepēbam | circumstrepam | circumstrepuī | circumstrepueram | circumstrepuerō |
| 2nd sg. | circumstrepis | circumstrepēbās | circumstrepēs | circumstrepuistī | circumstrepuerās | circumstrepueris |
| 3rd sg. | circumstrepit | circumstrepēbat | circumstrepet | circumstrepuit | circumstrepuerat | circumstrepuerit |
| 1st pl. | circumstrepimus | circumstrepēbāmus | circumstrepēmus | circumstrepuimus | circumstrepuerāmus | circumstrepuerimus |
| 2nd pl. | circumstrepitis | circumstrepēbātis | circumstrepētis | circumstrepuistis | circumstrepuerātis | circumstrepueritis |
| 3rd pl. | circumstrepunt | circumstrepēbant | circumstrepent | circumstrepuērunt circumstrepuēre | circumstrepuerant | circumstrepuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumstrepam | circumstreperem | circumstrepuerim | circumstrepuissem |
| 2nd sg. | circumstrepās | circumstreperēs | circumstrepuerīs | circumstrepuissēs |
| 3rd sg. | circumstrepat | circumstreperet | circumstrepuerit | circumstrepuisset |
| 1st pl. | circumstrepāmus | circumstreperēmus | circumstrepuerīmus | circumstrepuissēmus |
| 2nd pl. | circumstrepātis | circumstreperētis | circumstrepuerītis | circumstrepuissētis |
| 3rd pl. | circumstrepant | circumstreperent | circumstrepuerint | circumstrepuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumstrepor | circumstrepēbar | circumstrepar |
| 2nd sg. | circumstreperis circumstrepere | circumstrepēbāris circumstrepēbāre | circumstrepēris circumstrepēre |
| 3rd sg. | circumstrepitur | circumstrepēbātur | circumstrepētur |
| 1st pl. | circumstrepimur | circumstrepēbāmur | circumstrepēmur |
| 2nd pl. | circumstrepiminī | circumstrepēbāminī | circumstrepēminī |
| 3rd pl. | circumstrepuntur | circumstrepēbantur | circumstrepentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumstrepar | circumstreperer |
| 2nd sg. | circumstrepāris circumstrepāre | circumstreperēris circumstreperēre |
| 3rd sg. | circumstrepātur | circumstreperētur |
| 1st pl. | circumstrepāmur | circumstreperēmur |
| 2nd pl. | circumstrepāminī | circumstreperēminī |
| 3rd pl. | circumstrepantur | circumstreperentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumstrepe | circumstrepere |
| pres. 2nd pl. | circumstrepite | circumstrepiminī |
| fut. 2nd sg. | circumstrepitō | circumstrepitor |
| fut. 3rd sg. | circumstrepitō | circumstrepitor |
| fut. 2nd pl. | circumstrepitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumstrepuntō | circumstrepuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumstrepere | circumstrepī |
| perfect infinitive | circumstrepuisse | circumstrepitum esse |
| future infinitive | circumstrepitūrum esse | circumstrepitum īrī |
| present participle | circumstrepēns | — |
| perfect participle | — | circumstrepitus circumstrepita, circumstrepitā, circumstrepitae, circumstrepitam, circumstrepitārum, circumstrepitās, circumstrepitī, circumstrepitōrum, circumstrepitōs |
| future participle | circumstrepitūrus circumstrepitūra, circumstrepitūrā, circumstrepitūrae, circumstrepitūram, circumstrepitūrārum, circumstrepitūrās, circumstrepitūre, circumstrepitūrī, circumstrepitūrīs, circumstrepitūrō, circumstrepitūrōrum, circumstrepitūrōs, circumstrepitūrum | circumstrependus circumstrepundus, circumstrependa, circumstrependā, circumstrependae, circumstrependam, circumstrependārum, circumstrependās, circumstrepende, circumstrependīs, circumstrependōrum, circumstrependōs |
gerundcircumstrependī, circumstrependō, circumstrependumsupinecircumstrepitum, circumstrepitū
circum-strĕpo, no
I. perf., pĭtum, v. a.
I. To make a noise around, to din with clamor, to cause to echo around (post-Aug.), (legatus) clamore seditiosorum circumstrepitur, Tac. H. 2, 44:
fenestrae canticis circumstrepitae, App. Mag. 75, p. 322, 8; Sid. Ep. 7, 9; Manil. 1, 22.—II. To cry or shout clamorously around (so only twice in Tac.):
quidam atrociora circumstrepebant, Tac. A. 3, 36 fin.: ceteri circumstrepunt, iret in castra, etc., id. ib. 11, 31.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-strepō tius, ere
circum + strepo, to make a noise around, din about: clamore seditiosorum circumstrepitur, Ta.—To shout clamorously around: atrociora, Ta.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin strepō Latin circumstrepō From circum- + strepō.