LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumstrepō

circumstrepō (present infinitive circumstrepere, perfect active circumstrepuī, supine circumstrepitum)
Classical[kɪrˈkũː.strɛ.poː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.stre.po]

Meaning

  1. to make a noise around a place

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumstrepōcircumstrepēbamcircumstrepamcircumstrepuīcircumstrepueramcircumstrepuerō
2nd sg.circumstrepiscircumstrepēbāscircumstrepēscircumstrepuistīcircumstrepuerāscircumstrepueris
3rd sg.circumstrepitcircumstrepēbatcircumstrepetcircumstrepuitcircumstrepueratcircumstrepuerit
1st pl.circumstrepimuscircumstrepēbāmuscircumstrepēmuscircumstrepuimuscircumstrepuerāmuscircumstrepuerimus
2nd pl.circumstrepitiscircumstrepēbātiscircumstrepētiscircumstrepuistiscircumstrepuerātiscircumstrepueritis
3rd pl.circumstrepuntcircumstrepēbantcircumstrepentcircumstrepuērunt
circumstrepuēre
circumstrepuerantcircumstrepuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumstrepamcircumstreperemcircumstrepuerimcircumstrepuissem
2nd sg.circumstrepāscircumstreperēscircumstrepuerīscircumstrepuissēs
3rd sg.circumstrepatcircumstreperetcircumstrepueritcircumstrepuisset
1st pl.circumstrepāmuscircumstreperēmuscircumstrepuerīmuscircumstrepuissēmus
2nd pl.circumstrepātiscircumstreperētiscircumstrepuerītiscircumstrepuissētis
3rd pl.circumstrepantcircumstreperentcircumstrepuerintcircumstrepuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumstreporcircumstrepēbarcircumstrepar
2nd sg.circumstreperis
circumstrepere
circumstrepēbāris
circumstrepēbāre
circumstrepēris
circumstrepēre
3rd sg.circumstrepiturcircumstrepēbāturcircumstrepētur
1st pl.circumstrepimurcircumstrepēbāmurcircumstrepēmur
2nd pl.circumstrepiminīcircumstrepēbāminīcircumstrepēminī
3rd pl.circumstrepunturcircumstrepēbanturcircumstrepentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumstreparcircumstreperer
2nd sg.circumstrepāris
circumstrepāre
circumstreperēris
circumstreperēre
3rd sg.circumstrepāturcircumstreperētur
1st pl.circumstrepāmurcircumstreperēmur
2nd pl.circumstrepāminīcircumstreperēminī
3rd pl.circumstrepanturcircumstreperentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumstrepecircumstrepere
pres. 2nd pl.circumstrepitecircumstrepiminī
fut. 2nd sg.circumstrepitōcircumstrepitor
fut. 3rd sg.circumstrepitōcircumstrepitor
fut. 2nd pl.circumstrepitōte—
fut. 3rd pl.circumstrepuntōcircumstrepuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumstreperecircumstrepī
perfect infinitivecircumstrepuissecircumstrepitum esse
future infinitivecircumstrepitūrum essecircumstrepitum īrī
present participlecircumstrepēns—
perfect participle—circumstrepitus
circumstrepita, circumstrepitā, circumstrepitae, circumstrepitam, circumstrepitārum, circumstrepitās, circumstrepitī, circumstrepitōrum, circumstrepitōs
future participlecircumstrepitūrus
circumstrepitūra, circumstrepitūrā, circumstrepitūrae, circumstrepitūram, circumstrepitūrārum, circumstrepitūrās, circumstrepitūre, circumstrepitūrī, circumstrepitūrīs, circumstrepitūrō, circumstrepitūrōrum, circumstrepitūrōs, circumstrepitūrum
circumstrependus
circumstrepundus, circumstrependa, circumstrependā, circumstrependae, circumstrependam, circumstrependārum, circumstrependās, circumstrepende, circumstrependīs, circumstrependōrum, circumstrependōs
gerundcircumstrependī, circumstrependō, circumstrependumsupinecircumstrepitum, circumstrepitū

circum-strĕpo, no
I. perf., pĭtum, v. a.
I. To make a noise around, to din with clamor, to cause to echo around (post-Aug.), (legatus) clamore seditiosorum circumstrepitur, Tac. H. 2, 44: fenestrae canticis circumstrepitae, App. Mag. 75, p. 322, 8; Sid. Ep. 7, 9; Manil. 1, 22.—
B. Trop.: tothumanam vitam circumstrepentibus minis, Sen. Vit. Beat. 11, 1.—
II. To cry or shout clamorously around (so only twice in Tac.): quidam atrociora circumstrepebant, Tac. A. 3, 36 fin.: ceteri circumstrepunt, iret in castra, etc., id. ib. 11, 31.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin strepō Latin circumstrepō From circum- + strepō.

Quick answers

What does circumstrepō mean in Latin?
circumstrepō, a verb, means “to make a noise around a place”.
What are the principal parts of circumstrepō?
circumstrepō, circumstrepere, circumstrepuī, circumstrepitum (third conjugation).
How do you pronounce circumstrepō?
In classical Latin, [kɪrˈkũː.strɛ.poː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.stre.po].