noun · femininefirst declension
circumspicientia
circumspicientia f (genitive circumspicientiae)
Classical[kɪr.kũː.spɪ.kiˈɛn.ti.a]Ecclesiastical[t͡ʃir.kum.spi.t͡ʃiˈɛn.t͡si.a]
Meaning
- feminineconsideration, deliberation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | circumspicientia | circumspicientiae |
| genitive | circumspicientiae | circumspicientiārum |
| dative | circumspicientiae | circumspicientiīs |
| accusative | circumspicientiam | circumspicientiās |
| ablative | circumspicientiā | circumspicientiīs |
| vocative | circumspicientia | circumspicientiae |
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin circumspicientia From circumspiciēns + -ia.