noun
circumspectus
Meaning
- a looking around eagerly
circumspectus, ūs, m. circumspicio.
I. Prop., a looking around eagerly, cautiously; a spying, searching around (rare but class.):
cervix flexilis ad circumspectum, Plin. 11, 37, 67, § 177: (natura) circumspectum omnium nobis dedit, Sen. Ot. Sap. 5 (32), 4.—B. Trop.:
malique In circumspectu stat sine fine sui, Ov. Tr. 4, 6, 44: ut distineret regem ab circumspectu rerum aliarum, consideration, Liv. 44, 35, 16.—II. Meton., a view around: facilis est circumspectus, unde exeam, quo progrediar, * Cic. Phil. 12, 11, 26:
eo se progressos, unde in omnes partes circumspectus esset, Liv. 10, 34, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circumspectus adj.
P. of circumspicio, well considered, guarded: verba, O.
circumspectus ūs, m
circumspicio, a looking about, regarding: ut distineret regem ab circumspectu rerum aliarum, consideration, L.—A view around, outlook: facilis est circumspectus, unde exeam: eo, unde circumspectus esset, L.