verbfirst conjugation
circumsecō
circumsecō (present infinitive circumsecāre, perfect active circumsecuī, supine circumsectum)
Classical[kɪrˈkũː.sɛ.koː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.se.ko]
Meaning
- to cut around
- to circumcise
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsecō | circumsecābam | circumsecābō | circumsecuī | circumsecueram | circumsecuerō |
| 2nd sg. | circumsecās | circumsecābās | circumsecābis | circumsecuistī | circumsecuerās | circumsecueris |
| 3rd sg. | circumsecat | circumsecābat | circumsecābit | circumsecuit | circumsecuerat | circumsecuerit |
| 1st pl. | circumsecāmus | circumsecābāmus | circumsecābimus | circumsecuimus | circumsecuerāmus | circumsecuerimus |
| 2nd pl. | circumsecātis | circumsecābātis | circumsecābitis | circumsecuistis | circumsecuerātis | circumsecueritis |
| 3rd pl. | circumsecant | circumsecābant | circumsecābunt | circumsecuērunt circumsecuēre | circumsecuerant | circumsecuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsecem | circumsecārem | circumsecuerim | circumsecuissem |
| 2nd sg. | circumsecēs | circumsecārēs | circumsecuerīs | circumsecuissēs |
| 3rd sg. | circumsecet | circumsecāret | circumsecuerit | circumsecuisset |
| 1st pl. | circumsecēmus | circumsecārēmus | circumsecuerīmus | circumsecuissēmus |
| 2nd pl. | circumsecētis | circumsecārētis | circumsecuerītis | circumsecuissētis |
| 3rd pl. | circumsecent | circumsecārent | circumsecuerint | circumsecuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsecor | circumsecābar | circumsecābor |
| 2nd sg. | circumsecāris circumsecāre | circumsecābāris circumsecābāre | circumsecāberis circumsecābere |
| 3rd sg. | circumsecātur | circumsecābātur | circumsecābitur |
| 1st pl. | circumsecāmur | circumsecābāmur | circumsecābimur |
| 2nd pl. | circumsecāminī | circumsecābāminī | circumsecābiminī |
| 3rd pl. | circumsecantur | circumsecābantur | circumsecābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumsecer | circumsecārer |
| 2nd sg. | circumsecēris circumsecēre | circumsecārēris circumsecārēre |
| 3rd sg. | circumsecētur | circumsecārētur |
| 1st pl. | circumsecēmur | circumsecārēmur |
| 2nd pl. | circumsecēminī | circumsecārēminī |
| 3rd pl. | circumsecentur | circumsecārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumsecā | circumsecāre |
| pres. 2nd pl. | circumsecāte | circumsecāminī |
| fut. 2nd sg. | circumsecātō | circumsecātor |
| fut. 3rd sg. | circumsecātō | circumsecātor |
| fut. 2nd pl. | circumsecātōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumsecantō | circumsecantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumsecāre | circumsecārī |
| perfect infinitive | circumsecuisse | circumsectum esse |
| future infinitive | circumsectūrum esse | circumsectum īrī |
| present participle | circumsecāns | — |
| perfect participle | — | circumsectus circumsecta, circumsectā, circumsectae, circumsectam, circumsectārum, circumsectās, circumsecte, circumsectī, circumsectīs, circumsectō, circumsectōrum, circumsectōs |
| future participle | circumsectūrus circumsectūra, circumsectūrā, circumsectūrae, circumsectūram, circumsectūrārum, circumsectūrās, circumsectūre, circumsectūrī, circumsectūrīs, circumsectūrō, circumsectūrōrum, circumsectūrōs, circumsectūrum | circumsecandus circumsecanda, circumsecandā, circumsecandae, circumsecandam, circumsecandārum, circumsecandās, circumsecande, circumsecandīs, circumsecandōrum, circumsecandōs |
gerundcircumsecandī, circumsecandō, circumsecandumsupinecircumsectum, circumsectū
circum-sĕco, no
I. perf., sectum āre, v. a., to cut or pare around:
radices vitium, Cato, R. R. 114, 1: ungulas, Col. 6, 6, 4: tuberculum ferro, id. 7, 5, 13: aliquid serrulā, to saw around, * Cic. Clu. 64, 180: circumsecta aluta, Scrib. Comp. 229.—* II. To circumcise, of the Jews (usu. circumcido), Suet. Dom. 12.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-secō —, —, āre,
to cut around: aliquid serrulā, to saw around.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin secō Latin circumsecō From circum- + secō.