LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

circumrētiō

circumrētiō (present infinitive circumrētīre, perfect active circumrētīvī, supine circumrētītum)
Classical[kɪr.kʊmˈreː.ti.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈrɛt.t͡si.o]

Meaning

  1. to ensnare (surround with a net)

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumrētiōcircumrētiēbamcircumrētiamcircumrētīvīcircumrētīveramcircumrētīverō
2nd sg.circumrētīscircumrētiēbāscircumrētiēscircumrētīvistīcircumrētīverāscircumrētīveris
3rd sg.circumrētitcircumrētiēbatcircumrētietcircumrētīvitcircumrētīveratcircumrētīverit
1st pl.circumrētīmuscircumrētiēbāmuscircumrētiēmuscircumrētīvimuscircumrētīverāmuscircumrētīverimus
2nd pl.circumrētītiscircumrētiēbātiscircumrētiētiscircumrētīvistiscircumrētīverātiscircumrētīveritis
3rd pl.circumrētiuntcircumrētiēbantcircumrētientcircumrētīvērunt
circumrētīvēre
circumrētīverantcircumrētīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumrētiamcircumrētīremcircumrētīverimcircumrētīvissem
2nd sg.circumrētiāscircumrētīrēscircumrētīverīscircumrētīvissēs
3rd sg.circumrētiatcircumrētīretcircumrētīveritcircumrētīvisset
1st pl.circumrētiāmuscircumrētīrēmuscircumrētīverīmuscircumrētīvissēmus
2nd pl.circumrētiātiscircumrētīrētiscircumrētīverītiscircumrētīvissētis
3rd pl.circumrētiantcircumrētīrentcircumrētīverintcircumrētīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumrētiorcircumrētiēbarcircumrētiar
2nd sg.circumrētīris
circumrētīre
circumrētiēbāris
circumrētiēbāre
circumrētiēris
circumrētiēre
3rd sg.circumrētīturcircumrētiēbāturcircumrētiētur
1st pl.circumrētīmurcircumrētiēbāmurcircumrētiēmur
2nd pl.circumrētīminīcircumrētiēbāminīcircumrētiēminī
3rd pl.circumrētiunturcircumrētiēbanturcircumrētientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumrētiarcircumrētīrer
2nd sg.circumrētiāris
circumrētiāre
circumrētīrēris
circumrētīrēre
3rd sg.circumrētiāturcircumrētīrētur
1st pl.circumrētiāmurcircumrētīrēmur
2nd pl.circumrētiāminīcircumrētīrēminī
3rd pl.circumrētianturcircumrētīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumrētīcircumrētīre
pres. 2nd pl.circumrētītecircumrētīminī
fut. 2nd sg.circumrētītōcircumrētītor
fut. 3rd sg.circumrētītōcircumrētītor
fut. 2nd pl.circumrētītōte—
fut. 3rd pl.circumrētiuntōcircumrētiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumrētīrecircumrētīrī
perfect infinitivecircumrētīvissecircumrētītum esse
future infinitivecircumrētītūrum essecircumrētītum īrī
present participlecircumrētiēns—
perfect participle—circumrētītus
circumrētīta, circumrētītā, circumrētītae, circumrētītam, circumrētītārum, circumrētītās, circumrētītī, circumrētītōrum, circumrētītōs
future participlecircumrētītūrus
circumrētītūra, circumrētītūrā, circumrētītūrae, circumrētītūram, circumrētītūrārum, circumrētītūrās, circumrētītūre, circumrētītūrī, circumrētītūrīs, circumrētītūrō, circumrētītūrōrum, circumrētītūrōs, circumrētītūrum
circumrētiendus
circumrētiundus, circumrētienda, circumrētiendā, circumrētiendae, circumrētiendam, circumrētiendārum, circumrētiendās, circumrētiende, circumrētiendīs, circumrētiendōrum, circumrētiendōs
gerundcircumrētiendī, circumrētiendō, circumrētiendumsupinecircumrētītum, circumrētītū

circum-rētĭo, īvi, ītum, 4, v. a.,
I. to enclose with a net, insnare.
I. Prop.: Martem et Venerem Vulcani esse circumretitos arte, Arn. 5, p. 186; cf. id. 4, p. 181; cf. circumnecto fin.—
II. Trop.: aliquem, Lucr. 5, 1152: aliquem fraude, Sid. Ep. 5, 13: cum te implicatum severitate judicum, circumretitum frequentiă populi Romani esse videam, * Cic. Verr. 2, 5, 58, § 150.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin rēte Latin -iō Latin circumrētiō From circum (“around”) + rēte (“net”) + -iō.

Quick answers

What does circumrētiō mean in Latin?
circumrētiō, a verb, means “to ensnare (surround with a net)”.
What are the principal parts of circumrētiō?
circumrētiō, circumrētīre, circumrētīvī, circumrētītum (fourth conjugation).
How do you pronounce circumrētiō?
In classical Latin, [kɪr.kʊmˈreː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈrɛt.t͡si.o].