adjectivethird-declension two-termination adjective
circumpolāris
circumpolāris (neuter circumpolāre)
Classical[kɪr.kʊm.pɔˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[t͡ʃir.kum.poˈlaː.ris]
Meaning
- two terminationcircumpolar
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumpolāris | circumpolāris | circumpolāre |
| genitive | circumpolāris | circumpolāris | circumpolāris |
| dative | circumpolārī | circumpolārī | circumpolārī |
| accusative | circumpolārem | circumpolārem | circumpolāre |
| ablative | circumpolārī | circumpolārī | circumpolārī |
| vocative | circumpolāris | circumpolāris | circumpolāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumpolārēs | circumpolārēs | circumpolāria |
| genitive | circumpolārium | circumpolārium | circumpolārium |
| dative | circumpolāribus | circumpolāribus | circumpolāribus |
| accusative | circumpolārīs circumpolārēs | circumpolārīs circumpolārēs | circumpolāria |
| ablative | circumpolāribus | circumpolāribus | circumpolāribus |
| vocative | circumpolārēs | circumpolārēs | circumpolāria |
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin polāris Latin circumpolāris From circum- (“circum-”) + polāris (“polar”).