LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

circumplector

circumplector (present infinitive circumplectī, perfect active circumplexus sum)
Classical[kɪr.kʊmˈpɫɛk.tɔr]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈplɛk.tor]

Meaning

  1. deponentto encompass
  2. deponentto embrace
  3. deponentto surround or encircle
  4. deponentto enclose (with a wall)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumplectorcircumplectēbarcircumplectar———
2nd sg.circumplecteris
circumplectere
circumplectēbāris
circumplectēbāre
circumplectēris
circumplectēre
———
3rd sg.circumplectiturcircumplectēbāturcircumplectētur———
1st pl.circumplectimurcircumplectēbāmurcircumplectēmur———
2nd pl.circumplectiminīcircumplectēbāminīcircumplectēminī———
3rd pl.circumplectunturcircumplectēbanturcircumplectentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumplectarcircumplecterer——
2nd sg.circumplectāris
circumplectāre
circumplecterēris
circumplecterēre
——
3rd sg.circumplectāturcircumplecterētur——
1st pl.circumplectāmurcircumplecterēmur——
2nd pl.circumplectāminīcircumplecterēminī——
3rd pl.circumplectanturcircumplecterentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumplectere—
pres. 2nd pl.circumplectiminī—
fut. 2nd sg.circumplectitor—
fut. 3rd sg.circumplectitor—
fut. 3rd pl.circumplectuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumplectī—
perfect infinitivecircumplexum esse—
future infinitivecircumplexūrum esse—
present participlecircumplectēns—
perfect participlecircumplexus—
future participlecircumplexūruscircumplectendus
circumplectundus
gerundcircumplectendī, circumplectendō, circumplectendumsupinecircumplexum, circumplexū

circum-plector, plexus, 3,
I. v. dep. a., to clasp around, embrace, to surround, encompass (class. in prose and poetry): conjunctiones motu undique, Cic. Univ. 7 fin.: domini patrimonium quasi thesaurum draco, id. Phil. 13, 5, 12: arborem, Plin. 19, 4, 22, § 63; 13, 10, 19, § 65: pharetram auro, Verg. A. 5, 312: collem opere, to circumvallate, Caes. B. G. 7, 83: oppidum tragulis, Auct. B. Hisp. 32; Suet. Tib. 6: statuam pennis, of the eagle, id. Dom. 6; Stat. S. 1, 5, 44.—
II. Trop.: animum, imago quaedam... circumplectitur, Gell. 10, 3, 8.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pleḱ-der. Proto-Italic *plektōder. Latin plectō Latin circumplector From circum- + plectō.

Quick answers

What does circumplector mean in Latin?
circumplector, a verb, means “to encompass; to embrace; to surround or encircle”.
What are the principal parts of circumplector?
circumplector, circumplectī, circumplexus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce circumplector?
In classical Latin, [kɪr.kʊmˈpɫɛk.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈplɛk.tor].