verbthird conjugation
circumlinō
circumlinō (present infinitive circumlinere, perfect active circumlevī, supine circumlitum)
Classical[kɪrˈkʊm.lɪ.noː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.li.no]
Meaning
- to smear / anoint all over
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumlinō | circumlinēbam | circumlinam | circumlevī | circumleveram | circumleverō |
| 2nd sg. | circumlinis | circumlinēbās | circumlinēs | circumlevistī | circumleverās | circumleveris |
| 3rd sg. | circumlinit | circumlinēbat | circumlinet | circumlevit | circumleverat | circumleverit |
| 1st pl. | circumlinimus | circumlinēbāmus | circumlinēmus | circumlevimus | circumleverāmus | circumleverimus |
| 2nd pl. | circumlinitis | circumlinēbātis | circumlinētis | circumlevistis | circumleverātis | circumleveritis |
| 3rd pl. | circumlinunt | circumlinēbant | circumlinent | circumlevērunt circumlevēre | circumleverant | circumleverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumlinam | circumlinerem | circumleverim | circumlevissem |
| 2nd sg. | circumlinās | circumlinerēs | circumleverīs | circumlevissēs |
| 3rd sg. | circumlinat | circumlineret | circumleverit | circumlevisset |
| 1st pl. | circumlināmus | circumlinerēmus | circumleverīmus | circumlevissēmus |
| 2nd pl. | circumlinātis | circumlinerētis | circumleverītis | circumlevissētis |
| 3rd pl. | circumlinant | circumlinerent | circumleverint | circumlevissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumlinor | circumlinēbar | circumlinar |
| 2nd sg. | circumlineris circumlinere | circumlinēbāris circumlinēbāre | circumlinēris circumlinēre |
| 3rd sg. | circumlinitur | circumlinēbātur | circumlinētur |
| 1st pl. | circumlinimur | circumlinēbāmur | circumlinēmur |
| 2nd pl. | circumliniminī | circumlinēbāminī | circumlinēminī |
| 3rd pl. | circumlinuntur | circumlinēbantur | circumlinentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumlinar | circumlinerer |
| 2nd sg. | circumlināris circumlināre | circumlinerēris circumlinerēre |
| 3rd sg. | circumlinātur | circumlinerētur |
| 1st pl. | circumlināmur | circumlinerēmur |
| 2nd pl. | circumlināminī | circumlinerēminī |
| 3rd pl. | circumlinantur | circumlinerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumline | circumlinere |
| pres. 2nd pl. | circumlinite | circumliniminī |
| fut. 2nd sg. | circumlinitō | circumlinitor |
| fut. 3rd sg. | circumlinitō | circumlinitor |
| fut. 2nd pl. | circumlinitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumlinuntō | circumlinuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumlinere | circumlinī |
| perfect infinitive | circumlevisse | circumlitum esse |
| future infinitive | circumlitūrum esse | circumlitum īrī |
| present participle | circumlinēns | — |
| perfect participle | — | circumlitus circumlita, circumlitā, circumlitae, circumlitam, circumlitārum, circumlitās, circumlite, circumlitī, circumlitīs, circumlitō, circumlitōrum, circumlitōs |
| future participle | circumlitūrus circumlitūra, circumlitūrā, circumlitūrae, circumlitūram, circumlitūrārum, circumlitūrās, circumlitūre, circumlitūrī, circumlitūrīs, circumlitūrō, circumlitūrōrum, circumlitūrōs, circumlitūrum | circumlinendus circumlinundus, circumlinenda, circumlinendā, circumlinendae, circumlinendam, circumlinendārum, circumlinendās, circumlinende, circumlinendīs, circumlinendōrum, circumlinendōs |
gerundcircumlinendī, circumlinendō, circumlinendumsupinecircumlitum, circumlitū
circum-lĭno, lĭtum, 3 (
I. perf. late Lat. circumlinisti, Vulg. Ezech. 23, 40), v. a. (access. form circumlĭnĭo, īre; cf. lino; so,
circumliniunt, Quint. 12, 9, 8 Spald. N. er.: circumliniri, id. 1, 11, 6: circumliniendus, Col. 6, 16, 3; 6, 17, 9). I. Aliquid alicui, to smear, stick, or spread all over, to besmear:
vulneribus aliquid circumlinitur, Plin. 22, 23, 49, § 103: Galbanum ramis ellebori circumlitum, id. 24, 5, 13, § 22: ciroumlita taedis sulfura, Ov. M. 3, 373.—Far more freq., II. Aliquid aliquā re, to besmear something all over with something, to anoint, bedaub (class.; most freq. in part. perf. pass.):
oculum pice liquidā, Col. 6, 17 fin.: labellum luto, id. 12, 44, 1. —Absol.: oculum, Plin. Ep. 6, 2, 2: alvos fimo bubulo, Plin. 21, 14, 47, § 80; 28, 11, 47, § 167.—In part.: corpora fuco, * Lucr. 2, 744: circumliti mortui cerā, * Cic. Tusc. 1, 45, 108: fictile argillā, Plin. 33, 9, 46, § 131 al.: pictura, in quā nihil circumlitum est, is painted around, Quint. 8, 5, 26.—B. -Trop.: extrinsecus adductis ea rebus circumliniunt, they elevate them, as it were, by strong coloring, embellish, Quint. 12, 9, 8.—And (the figure derived from smearing musical instruments with wax, in order to produce a deep tone): simplicem vocis naturam pleniore quodam sono circumlinire, quod Graeci καταπεπλασμένον dicunt, Quint. 1, 11, 7; cf. id. 11, 3, 20:
nisi (mendacium) ornatu aliunde quaesito circumlitum fuerit ac politum, Lact. 3, 1, 3.— C. Poet., in gen., to cover, clothe: circumlita saxa musco, * Hor. Ep. 1, 10, 7: (Midas) auro, Ov M. 11, 136.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin linō Latin circumlinō From circum- + linō.