LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumlinō

circumlinō (present infinitive circumlinere, perfect active circumlevī, supine circumlitum)
Classical[kɪrˈkʊm.lɪ.noː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.li.no]

Meaning

  1. to smear / anoint all over

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumlinōcircumlinēbamcircumlinamcircumlevīcircumleveramcircumleverō
2nd sg.circumliniscircumlinēbāscircumlinēscircumlevistīcircumleverāscircumleveris
3rd sg.circumlinitcircumlinēbatcircumlinetcircumlevitcircumleveratcircumleverit
1st pl.circumlinimuscircumlinēbāmuscircumlinēmuscircumlevimuscircumleverāmuscircumleverimus
2nd pl.circumlinitiscircumlinēbātiscircumlinētiscircumlevistiscircumleverātiscircumleveritis
3rd pl.circumlinuntcircumlinēbantcircumlinentcircumlevērunt
circumlevēre
circumleverantcircumleverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumlinamcircumlineremcircumleverimcircumlevissem
2nd sg.circumlināscircumlinerēscircumleverīscircumlevissēs
3rd sg.circumlinatcircumlineretcircumleveritcircumlevisset
1st pl.circumlināmuscircumlinerēmuscircumleverīmuscircumlevissēmus
2nd pl.circumlinātiscircumlinerētiscircumleverītiscircumlevissētis
3rd pl.circumlinantcircumlinerentcircumleverintcircumlevissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumlinorcircumlinēbarcircumlinar
2nd sg.circumlineris
circumlinere
circumlinēbāris
circumlinēbāre
circumlinēris
circumlinēre
3rd sg.circumliniturcircumlinēbāturcircumlinētur
1st pl.circumlinimurcircumlinēbāmurcircumlinēmur
2nd pl.circumliniminīcircumlinēbāminīcircumlinēminī
3rd pl.circumlinunturcircumlinēbanturcircumlinentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumlinarcircumlinerer
2nd sg.circumlināris
circumlināre
circumlinerēris
circumlinerēre
3rd sg.circumlināturcircumlinerētur
1st pl.circumlināmurcircumlinerēmur
2nd pl.circumlināminīcircumlinerēminī
3rd pl.circumlinanturcircumlinerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumlinecircumlinere
pres. 2nd pl.circumlinitecircumliniminī
fut. 2nd sg.circumlinitōcircumlinitor
fut. 3rd sg.circumlinitōcircumlinitor
fut. 2nd pl.circumlinitōte—
fut. 3rd pl.circumlinuntōcircumlinuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumlinerecircumlinī
perfect infinitivecircumlevissecircumlitum esse
future infinitivecircumlitūrum essecircumlitum īrī
present participlecircumlinēns—
perfect participle—circumlitus
circumlita, circumlitā, circumlitae, circumlitam, circumlitārum, circumlitās, circumlite, circumlitī, circumlitīs, circumlitō, circumlitōrum, circumlitōs
future participlecircumlitūrus
circumlitūra, circumlitūrā, circumlitūrae, circumlitūram, circumlitūrārum, circumlitūrās, circumlitūre, circumlitūrī, circumlitūrīs, circumlitūrō, circumlitūrōrum, circumlitūrōs, circumlitūrum
circumlinendus
circumlinundus, circumlinenda, circumlinendā, circumlinendae, circumlinendam, circumlinendārum, circumlinendās, circumlinende, circumlinendīs, circumlinendōrum, circumlinendōs
gerundcircumlinendī, circumlinendō, circumlinendumsupinecircumlitum, circumlitū

circum-lĭno, lĭtum, 3 (
I. perf. late Lat. circumlinisti, Vulg. Ezech. 23, 40), v. a. (access. form circumlĭnĭo, īre; cf. lino; so, circumliniunt, Quint. 12, 9, 8 Spald. N. er.: circumliniri, id. 1, 11, 6: circumliniendus, Col. 6, 16, 3; 6, 17, 9).
I. Aliquid alicui, to smear, stick, or spread all over, to besmear: vulneribus aliquid circumlinitur, Plin. 22, 23, 49, § 103: Galbanum ramis ellebori circumlitum, id. 24, 5, 13, § 22: ciroumlita taedis sulfura, Ov. M. 3, 373.—Far more freq.,
II. Aliquid aliquā re, to besmear something all over with something, to anoint, bedaub (class.; most freq. in part. perf. pass.): oculum pice liquidā, Col. 6, 17 fin.: labellum luto, id. 12, 44, 1. —Absol.: oculum, Plin. Ep. 6, 2, 2: alvos fimo bubulo, Plin. 21, 14, 47, § 80; 28, 11, 47, § 167.—In part.: corpora fuco, * Lucr. 2, 744: circumliti mortui cerā, * Cic. Tusc. 1, 45, 108: fictile argillā, Plin. 33, 9, 46, § 131 al.: pictura, in quā nihil circumlitum est, is painted around, Quint. 8, 5, 26.—
B. -Trop.: extrinsecus adductis ea rebus circumliniunt, they elevate them, as it were, by strong coloring, embellish, Quint. 12, 9, 8.—And (the figure derived from smearing musical instruments with wax, in order to produce a deep tone): simplicem vocis naturam pleniore quodam sono circumlinire, quod Graeci καταπεπλασμένον dicunt, Quint. 1, 11, 7; cf. id. 11, 3, 20: nisi (mendacium) ornatu aliunde quaesito circumlitum fuerit ac politum, Lact. 3, 1, 3.—
C. Poet., in gen., to cover, clothe: circumlita saxa musco, * Hor. Ep. 1, 10, 7: (Midas) auro, Ov M. 11, 136.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin linō Latin circumlinō From circum- + linō.

Quick answers

What does circumlinō mean in Latin?
circumlinō, a verb, means “to smear / anoint all over”.
What are the principal parts of circumlinō?
circumlinō, circumlinere, circumlevī, circumlitum (third conjugation).
How do you pronounce circumlinō?
In classical Latin, [kɪrˈkʊm.lɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.li.no].