verb
circum-lā^tro
Meaning
- to bark around
circum-lā^tro, āre, v. a.
I. Prop., to bark around hominem, Sen. Cons. ad Marc. 22, 3 leonem, Amm 22, 16, 16.—
B. Meton., of the sea (post-class.):
totum hoc circumlatrat aestus, roars around, Avien. Perieg 48.—II. Trop., in pass.:
domus circumlatratur injuriis, Symm. Ep. 8, 17 aliquem frustra occultis injuriis, Amm. 22, 12, 14: eum circumlatrantes philosophi, Lact. 2, 8, 50: circumlatrantes haeretici, Aug Ep 136.