LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

circumiacēns

circumiacēns (genitive circumiacentis)
Classical[kɪrˈkʊm.ja.kẽːs]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.ja.t͡ʃens]

Meaning

  1. one terminationSituated near or around

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecircumiacēnscircumiacēnscircumiacēns
genitivecircumiacentiscircumiacentiscircumiacentis
dativecircumiacentīcircumiacentīcircumiacentī
accusativecircumiacentemcircumiacentemcircumiacēns
ablativecircumiacentī
circumiacente
circumiacentī
circumiacente
circumiacentī
circumiacente
vocativecircumiacēnscircumiacēnscircumiacēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecircumiacentēscircumiacentēscircumiacentia
genitivecircumiacentiumcircumiacentiumcircumiacentium
dativecircumiacentibuscircumiacentibuscircumiacentibus
accusativecircumiacentīs
circumiacentēs
circumiacentīs
circumiacentēs
circumiacentia
ablativecircumiacentibuscircumiacentibuscircumiacentibus
vocativecircumiacentēscircumiacentēscircumiacentia

Quick answers

What does circumiacēns mean in Latin?
circumiacēns, a adjective, means “Situated near or around”.
How do you pronounce circumiacēns?
In classical Latin, [kɪrˈkʊm.ja.kẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.ja.t͡ʃens].