adjectivethird-declension one-termination adjective
circumiacēns
circumiacēns (genitive circumiacentis)
Classical[kɪrˈkʊm.ja.kẽːs]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.ja.t͡ʃens]
Meaning
- one terminationSituated near or around
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumiacēns | circumiacēns | circumiacēns |
| genitive | circumiacentis | circumiacentis | circumiacentis |
| dative | circumiacentī | circumiacentī | circumiacentī |
| accusative | circumiacentem | circumiacentem | circumiacēns |
| ablative | circumiacentī circumiacente | circumiacentī circumiacente | circumiacentī circumiacente |
| vocative | circumiacēns | circumiacēns | circumiacēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | circumiacentēs | circumiacentēs | circumiacentia |
| genitive | circumiacentium | circumiacentium | circumiacentium |
| dative | circumiacentibus | circumiacentibus | circumiacentibus |
| accusative | circumiacentīs circumiacentēs | circumiacentīs circumiacentēs | circumiacentia |
| ablative | circumiacentibus | circumiacentibus | circumiacentibus |
| vocative | circumiacentēs | circumiacentēs | circumiacentia |