verbthird conjugation, no perfect or supine stems
circumhīscō
circumhīscō (present infinitive circumhīscere)
Classical[kɪr.kʊˈmiːs.koː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈis.ko]
Meaning
- to stare about with an open mouth
c. 303 CE, Arnobius, Against the Pagans 5.175 (quoted in L&S; doubtful, other: circumscīscere)
Conjugation conjugation 3 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumhīscō | circumhīscēbam | circumhīscam | — | — | — |
| 2nd sg. | circumhīscis | circumhīscēbās | circumhīscēs | — | — | — |
| 3rd sg. | circumhīscit | circumhīscēbat | circumhīscet | — | — | — |
| 1st pl. | circumhīscimus | circumhīscēbāmus | circumhīscēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | circumhīscitis | circumhīscēbātis | circumhīscētis | — | — | — |
| 3rd pl. | circumhīscunt | circumhīscēbant | circumhīscent | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumhīscam | circumhīscerem | — | — |
| 2nd sg. | circumhīscās | circumhīscerēs | — | — |
| 3rd sg. | circumhīscat | circumhīsceret | — | — |
| 1st pl. | circumhīscāmus | circumhīscerēmus | — | — |
| 2nd pl. | circumhīscātis | circumhīscerētis | — | — |
| 3rd pl. | circumhīscant | circumhīscerent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumhīscor | circumhīscēbar | circumhīscar |
| 2nd sg. | circumhīsceris circumhīscere | circumhīscēbāris circumhīscēbāre | circumhīscēris circumhīscēre |
| 3rd sg. | circumhīscitur | circumhīscēbātur | circumhīscētur |
| 1st pl. | circumhīscimur | circumhīscēbāmur | circumhīscēmur |
| 2nd pl. | circumhīsciminī | circumhīscēbāminī | circumhīscēminī |
| 3rd pl. | circumhīscuntur | circumhīscēbantur | circumhīscentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumhīscar | circumhīscerer |
| 2nd sg. | circumhīscāris circumhīscāre | circumhīscerēris circumhīscerēre |
| 3rd sg. | circumhīscātur | circumhīscerētur |
| 1st pl. | circumhīscāmur | circumhīscerēmur |
| 2nd pl. | circumhīscāminī | circumhīscerēminī |
| 3rd pl. | circumhīscantur | circumhīscerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumhīsce | circumhīscere |
| pres. 2nd pl. | circumhīscite | circumhīsciminī |
| fut. 2nd sg. | circumhīscitō | circumhīscitor |
| fut. 3rd sg. | circumhīscitō | circumhīscitor |
| fut. 2nd pl. | circumhīscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumhīscuntō | circumhīscuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumhīscere | circumhīscī |
| present participle | circumhīscēns | — |
| future participle | — | circumhīscendus circumhīscundus |
gerundcircumhīscendī, circumhīscendō, circumhīscendum
circum-hisco, ĕre,
I. v. n, to stare about with open mouth, Arn. 5, p 175 dub. (al. circumsciscere)
Origins
From circum- + hīscō.