verbthird conjugation
circumflectō
circumflectō (present infinitive circumflectere, perfect active circumflexī, supine circumflexum)
Classical[kɪr.kũːˈfɫɛk.toː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈflɛk.to]
Meaning
- to bend around
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumflectō | circumflectēbam | circumflectam | circumflexī | circumflexeram | circumflexerō |
| 2nd sg. | circumflectis | circumflectēbās | circumflectēs | circumflexistī | circumflexerās | circumflexeris |
| 3rd sg. | circumflectit | circumflectēbat | circumflectet | circumflexit | circumflexerat | circumflexerit |
| 1st pl. | circumflectimus | circumflectēbāmus | circumflectēmus | circumfleximus | circumflexerāmus | circumflexerimus |
| 2nd pl. | circumflectitis | circumflectēbātis | circumflectētis | circumflexistis | circumflexerātis | circumflexeritis |
| 3rd pl. | circumflectunt | circumflectēbant | circumflectent | circumflexērunt circumflexēre | circumflexerant | circumflexerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumflectam | circumflecterem | circumflexerim | circumflexissem |
| 2nd sg. | circumflectās | circumflecterēs | circumflexerīs | circumflexissēs |
| 3rd sg. | circumflectat | circumflecteret | circumflexerit | circumflexisset |
| 1st pl. | circumflectāmus | circumflecterēmus | circumflexerīmus | circumflexissēmus |
| 2nd pl. | circumflectātis | circumflecterētis | circumflexerītis | circumflexissētis |
| 3rd pl. | circumflectant | circumflecterent | circumflexerint | circumflexissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumflector | circumflectēbar | circumflectar |
| 2nd sg. | circumflecteris circumflectere | circumflectēbāris circumflectēbāre | circumflectēris circumflectēre |
| 3rd sg. | circumflectitur | circumflectēbātur | circumflectētur |
| 1st pl. | circumflectimur | circumflectēbāmur | circumflectēmur |
| 2nd pl. | circumflectiminī | circumflectēbāminī | circumflectēminī |
| 3rd pl. | circumflectuntur | circumflectēbantur | circumflectentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumflectar | circumflecterer |
| 2nd sg. | circumflectāris circumflectāre | circumflecterēris circumflecterēre |
| 3rd sg. | circumflectātur | circumflecterētur |
| 1st pl. | circumflectāmur | circumflecterēmur |
| 2nd pl. | circumflectāminī | circumflecterēminī |
| 3rd pl. | circumflectantur | circumflecterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumflecte | circumflectere |
| pres. 2nd pl. | circumflectite | circumflectiminī |
| fut. 2nd sg. | circumflectitō | circumflectitor |
| fut. 3rd sg. | circumflectitō | circumflectitor |
| fut. 2nd pl. | circumflectitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumflectuntō | circumflectuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumflectere | circumflectī |
| perfect infinitive | circumflexisse | circumflexum esse |
| future infinitive | circumflexūrum esse | circumflexum īrī |
| present participle | circumflectēns | — |
| perfect participle | — | circumflexus circumflexa, circumflexā, circumflexae, circumflexam, circumflexārum, circumflexās, circumflexe, circumflexīs, circumflexō, circumflexōrum, circumflexōs |
| future participle | circumflexūrus circumflexūra, circumflexūrā, circumflexūrae, circumflexūram, circumflexūrārum, circumflexūrās, circumflexūre, circumflexūrī, circumflexūrīs, circumflexūrō, circumflexūrōrum, circumflexūrōs, circumflexūrum | circumflectendus circumflectundus, circumflectenda, circumflectendā, circumflectendae, circumflectendam, circumflectendārum, circumflectendās, circumflectende, circumflectendīs, circumflectendōrum, circumflectendōs |
gerundcircumflectendī, circumflectendō, circumflectendumsupinecircumflexum, circumflexū
circum-flecto, xi, xum, 3, v. a.,
I. to bend or turn about (Verg. and post-class. writers); prop. of the charioteer in the circus;
hence, transf.' longos cursus, Verg. A. 5, 131; 3, 430.—II. Trop.:
circumflexa saecula, returning upon themselves, Claud. VI. Cons. Hon. 391: anceps labyrinthus et error circumflexus, full of windings and turnings, Prud. Apoth. 71.—B. In later gram. t. t., to mark with a circumflex, to pronounce as long (in Quint., instead of it, circumducere, q. v.):
penultimam, Gell. 4, 7, 2: syllaba circumflexa, id. 4, 7, 2, § 4; Diom. p. 425 P.; Prisc. p. 1287 ib. et saep.—Adv.: circum-flexē, with a circumflex: promere ( = pronuntiare) syllabam, Gell. 4, 7, 4: enuntiare syllabam, Porphyr. ad Hor. C. 4, 9, 1; id. ad Hor. S. 1, 1, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-flectō flexī, flexus, ere,
to bend, turn about (of a charioteer): longos cursūs, V.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin flectō Latin circumflectō From circum- (“circum-”) + flectō (“to bend”).
Descendants
- Englishcircumflect
- Italiancirconflettere