verbfirst conjugation
circumcumulō
circumcumulō (present infinitive circumcumulāre, perfect active circumcumulāvī, supine circumcumulātum)
Classical[kɪr.kʊŋˈkʊ.mʊ.ɫoː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kuŋˈkuː.mu.lo]
Meaning
- transitiveto heap or pile around
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcumulō | circumcumulābam | circumcumulābō | circumcumulāvī | circumcumulāveram | circumcumulāverō circumcumulārō |
| 2nd sg. | circumcumulās | circumcumulābās | circumcumulābis | circumcumulāvistī circumcumulāstī | circumcumulāverās circumcumulārās | circumcumulāveris |
| 3rd sg. | circumcumulat | circumcumulābat | circumcumulābit | circumcumulāvit | circumcumulāverat circumcumulārat | circumcumulāverit circumcumulārit |
| 1st pl. | circumcumulāmus | circumcumulābāmus | circumcumulābimus | circumcumulāvimus | circumcumulāverāmus | circumcumulāverimus circumcumulārimus |
| 2nd pl. | circumcumulātis | circumcumulābātis | circumcumulābitis | circumcumulāvistis circumcumulāstis | circumcumulāverātis circumcumulārātis | circumcumulāveritis circumcumulāritis |
| 3rd pl. | circumcumulant | circumcumulābant | circumcumulābunt | circumcumulāvērunt circumcumulāvēre, circumcumulārunt | circumcumulāverant circumcumulārant | circumcumulāverint circumcumulārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcumulem | circumcumulārem | circumcumulāverim circumcumulārim | circumcumulāvissem circumcumulāssem |
| 2nd sg. | circumcumulēs | circumcumulārēs | circumcumulāverīs | circumcumulāvissēs circumcumulāssēs |
| 3rd sg. | circumcumulet | circumcumulāret | circumcumulāverit circumcumulārit | circumcumulāvisset circumcumulāsset |
| 1st pl. | circumcumulēmus | circumcumulārēmus | circumcumulāverīmus circumcumulārīmus | circumcumulāvissēmus circumcumulāssēmus |
| 2nd pl. | circumcumulētis | circumcumulārētis | circumcumulāverītis circumcumulārītis | circumcumulāvissētis circumcumulāssētis |
| 3rd pl. | circumcumulent | circumcumulārent | circumcumulāverint circumcumulārint | circumcumulāvissent circumcumulāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcumulor | circumcumulābar | circumcumulābor |
| 2nd sg. | circumcumulāris circumcumulāre | circumcumulābāris circumcumulābāre | circumcumulāberis circumcumulābere |
| 3rd sg. | circumcumulātur | circumcumulābātur | circumcumulābitur |
| 1st pl. | circumcumulāmur | circumcumulābāmur | circumcumulābimur |
| 2nd pl. | circumcumulāminī | circumcumulābāminī | circumcumulābiminī |
| 3rd pl. | circumcumulantur | circumcumulābantur | circumcumulābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumcumuler | circumcumulārer |
| 2nd sg. | circumcumulēris circumcumulēre | circumcumulārēris circumcumulārēre |
| 3rd sg. | circumcumulētur | circumcumulārētur |
| 1st pl. | circumcumulēmur | circumcumulārēmur |
| 2nd pl. | circumcumulēminī | circumcumulārēminī |
| 3rd pl. | circumcumulentur | circumcumulārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumcumulā | circumcumulāre |
| pres. 2nd pl. | circumcumulāte | circumcumulāminī |
| fut. 2nd sg. | circumcumulātō | circumcumulātor |
| fut. 3rd sg. | circumcumulātō | circumcumulātor |
| fut. 2nd pl. | circumcumulātōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumcumulantō | circumcumulantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumcumulāre | circumcumulārī |
| perfect infinitive | circumcumulāvisse circumcumulāsse | circumcumulātum esse |
| future infinitive | circumcumulātūrum esse | circumcumulātum īrī |
| present participle | circumcumulāns | — |
| perfect participle | — | circumcumulātus circumcumulāta, circumcumulātā, circumcumulātae, circumcumulātam, circumcumulātārum, circumcumulātās, circumcumulātī, circumcumulātōrum, circumcumulātōs |
| future participle | circumcumulātūrus circumcumulātūra, circumcumulātūrā, circumcumulātūrae, circumcumulātūram, circumcumulātūrārum, circumcumulātūrās, circumcumulātūre, circumcumulātūrī, circumcumulātūrīs, circumcumulātūrō, circumcumulātūrōrum, circumcumulātūrōs, circumcumulātūrum | circumcumulandus circumcumulanda, circumcumulandā, circumcumulandae, circumcumulandam, circumcumulandārum, circumcumulandās, circumcumulande, circumcumulandīs, circumcumulandōrum, circumcumulandōs |
gerundcircumcumulandī, circumcumulandō, circumcumulandumsupinecircumcumulātum, circumcumulātū
circum-cŭmŭlo, āre, 1, v. a.,
I. to heap or pile up around:
exanimes circumcumulantur acervi, Stat. Th. 10, 655.Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin cumulō Latin circumcumulō From circum- + cumulō.