noun · femininefirst declension
cinyra
cinyra f (genitive cinyrae)
Classical[ˈkɪ.ny.ra]Ecclesiastical[ˈt͡ʃiː.ni.ra]
Meaning
- femininelyre (with ten strings)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cinyra | cinyrae |
| genitive | cinyrae | cinyrārum |
| dative | cinyrae | cinyrīs |
| accusative | cinyram | cinyrās |
| ablative | cinyrā | cinyrīs |
| vocative | cinyra | cinyrae |
cĭnўra, ae, f., = ; Gr. κινύρα,
I. the lyre, an instrument of ten strings, Vulg. 1 Macc. 4, 54; 13, 51.
Origins
From Ancient Greek κινύρᾱ (kinúrā).
Descendants
- Italiancinira