adjectivefirst/second-declension adjective
cinnamōminus
cinnamōminus (feminine cinnamōmina, neuter cinnamōminum)
Classical[kɪn.naˈmoː.mɪ.nʊs]Ecclesiastical[t͡ʃin.naˈmɔː.mi.nus]
Meaning
- adjectiverelationalcinnamon
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cinnamōminus | cinnamōmina | cinnamōminum |
| genitive | cinnamōminī | cinnamōminae | cinnamōminī |
| dative | cinnamōminō | cinnamōminae | cinnamōminō |
| accusative | cinnamōminum | cinnamōminam | cinnamōminum |
| ablative | cinnamōminō | cinnamōminā | cinnamōminō |
| vocative | cinnamōmine | cinnamōmina | cinnamōminum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cinnamōminī | cinnamōminae | cinnamōmina |
| genitive | cinnamōminōrum | cinnamōminārum | cinnamōminōrum |
| dative | cinnamōminīs | cinnamōminīs | cinnamōminīs |
| accusative | cinnamōminōs | cinnamōminās | cinnamōmina |
| ablative | cinnamōminīs | cinnamōminīs | cinnamōminīs |
| vocative | cinnamōminī | cinnamōminae | cinnamōmina |
cinnămōmĭnus, a, um, adj., = κινναμώμινος,
I. of or from cinnamon:
unguentum, Plin. 13, 1, 2, § 15.Origins
Borrowed from Ancient Greek κινναμώμινος (kinnamṓminos).