adjectivefirst/second-declension adjective
Cilnius1
Cilnius (feminine Cilnia, neuter Cilnium)
Classical[ˈkɪɫ.ni.ʊs]Ecclesiastical[ˈt͡ʃil.ni.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to the gens Cilnia.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Cilnius | Cilnia | Cilnium |
| genitive | Cilniī | Cilniae | Cilniī |
| dative | Cilniō | Cilniae | Cilniō |
| accusative | Cilnium | Cilniam | Cilnium |
| ablative | Cilniō | Cilniā | Cilniō |
| vocative | Cilnie | Cilnia | Cilnium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Cilniī | Cilniae | Cilnia |
| genitive | Cilniōrum | Cilniārum | Cilniōrum |
| dative | Cilniīs | Cilniīs | Cilniīs |
| accusative | Cilniōs | Cilniās | Cilnia |
| ablative | Cilniīs | Cilniīs | Cilniīs |
| vocative | Cilniī | Cilniae | Cilnia |
Cilnĭus, a, um, adj. pure Etrusc. Cfelne or Cfenle,
I. a designation of a very distinguished Etruscan gens, from which Mœcenas originated; Cilnian, Liv. 10, 3, 2; 10, 5, 13; Sil. 7, 29; Tac. A. 6, 11; Macr. S. 2, 4, 12.
Origins
From Etruscan 𐌊𐌚𐌄𐌋𐌍𐌄 (kfelne) or 𐌊𐌚𐌄𐌍𐌋𐌄 (kfenle).