adjectivethird-declension one-termination adjective (non-i-stem)
cicur
cicur (genitive cicuris)
Classical[ˈkɪ.kʊr]Ecclesiastical[ˈt͡ʃiː.kur]
Meaning
- one terminationtame, mild
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Cicur · Mansuetus
Cicur (redupl. of κορίζομαι) denotes tameness, merely in a physical sense, and as a term in natural history, in opp. to ferus; whereas mansuetus, in a moral sense also, as implying a mild disposition, in opp. to sævus. (iv. 257.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cicur | cicur | cicur |
| genitive | cicuris | cicuris | cicuris |
| dative | cicurī | cicurī | cicurī |
| accusative | cicurem | cicurem | cicur |
| ablative | cicure | cicure | cicure |
| vocative | cicur | cicur | cicur |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cicurēs | cicurēs | cicura |
| genitive | cicurum | cicurum | cicurum |
| dative | cicuribus | cicuribus | cicuribus |
| accusative | cicurīs cicurēs | cicurīs cicurēs | cicura |
| ablative | cicuribus | cicuribus | cicuribus |
| vocative | cicurēs | cicurēs | cicura |
cĭcur, ŭris, adj. cf. cacula,
I. tame (cf. mansuetus):
quod a fero discretum id dicitur cicur, Varr. L. L. 7, § 91 Müll. (syn. mansuetus; opp. ferus, immanis; apparently not used after Cic.): cicurum vel ferarum bestiarum, Cic. N. D. 2, 39, 99; id. Lael. 21, 81: bestiae immanes, cicures, id. Tusc. 5, 13, 38: apes (opp. ferae), Varr. R. R. 3, 16, 19.—II. Trop., mild: ingenium, Auct. ap. Varr. L. L. 7, § 91 Müll.: concilium, i. e. sapiens, Pac. ap. Fest. s. v. incicorem, p. 108, 3 ib.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cicur uris, adj.,
tame: bestiae.
Origins
Unknown.
Descendants
- Italianciuco