noun · femininefirst declension
cicuma
cicuma f (genitive cicumae)
Classical[ˈkɪ.kʊ.ma]Ecclesiastical[ˈt͡ʃiː.ku.ma]
Meaning
- feminineA screech owl
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cicuma | cicumae |
| genitive | cicumae | cicumārum |
| dative | cicumae | cicumīs |
| accusative | cicumam | cicumās |
| ablative | cicumā | cicumīs |
| vocative | cicuma | cicumae |
cicuma, ae, f., = κικυμίς, an owl, Gloss. post Fest. p. 381, 1 Müll. (for which cecuma, in Gloss. Isid.).
Origins
Related to Ancient Greek κικυμίς (kikumís).