proper noun · masculinesecond declension
Cibilitānī
Cibilitānī m pl (genitive Cibilitānōrum)
Classical[kɪ.bɪ.lɪˈtaː.niː]Ecclesiastical[t͡ʃi.bi.liˈtaː.ni]
Meaning
- A tribe of Lusitania mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Cibilitānī |
| genitive | — | Cibilitānōrum |
| dative | — | Cibilitānīs |
| accusative | — | Cibilitānōs |
| ablative | — | Cibilitānīs |
| vocative | — | Cibilitānī |