noun · masculinesecond declension
chīrūrgus
chīrūrgus m (genitive chīrūrgī)
Classical[kʰiːˈruːr.ɡʊs]Ecclesiastical[kiˈrur.ɡus]
Meaning
- surgeon, chirurgeon
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | chīrūrgus | chīrūrgī |
| genitive | chīrūrgī | chīrūrgōrum |
| dative | chīrūrgō | chīrūrgīs |
| accusative | chīrūrgum | chīrūrgōs |
| ablative | chīrūrgō | chīrūrgīs |
| vocative | chīrūrge | chīrūrgī |
chīrurgus, i, m., χειρουργός, =
I. a surgeon, a chirurgeon (pure Lat. medicus vulnerarius), Cels. 7 praef.; Mart. 1, 31; Scrib. Comp. 201; 209 al.; Auct. Priap. 38; Inscr. Orell. 4228 al.
Origins
From Ancient Greek χειρουργός (kheirourgós), from χείρ (kheír, “hand”) + ἔργον (érgon, “work”).
Descendants
- Spanishcirugía
- Frenchchirurgie
- Englishsurgeryfrom French chirurgie
- Italianchirurgo
- GermanChirurg
- Romanianchirurgfrom German Chirurg
- Turkishşirürjifrom French chirurgie
- Dutchchirurgus
- Czechchirurgfrom German Chirurg
- Danishkirurgfrom German Chirurg