noun · masculine
chanis
chanis m
Classical[ˈkʰa.nɪs]Ecclesiastical[ˈkaː.nis]
Meaning
- Medieval Latinmasculinekhan
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | chanis | chanēs |
| genitive | chanis | chanum |
| dative | chanī | chanibus |
| accusative | chanem | chanēs |
| ablative | chane | chanibus |
| vocative | chanis | chanēs |
Origins
From Turkic *qan, contraction of *qaɣan. More at Khan.
Descendants
- Italiankhan
- Italiancan
- Englishkhanfrom Old French chan
- Frenchkhanfrom Old French chan
- Portuguesecã
- Portuguesekhan
- Spanishkan
- Spanishkhan