noun · masculinethird declension
cessātor
cessātor m (genitive cessātōris, feminine cessātrīx)
Classical[kɛsˈsaː.tɔr]Ecclesiastical[t͡ʃesˈsaː.tor]
Meaning
- idler, loiterer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cessātor | cessātōrēs |
| genitive | cessātōris | cessātōrum |
| dative | cessātōrī | cessātōribus |
| accusative | cessātōrem | cessātōrēs |
| ablative | cessātōre | cessātōribus |
| vocative | cessātor | cessātōrēs |
cessātor, ōris, m. id.,
I. a loiterer, an idler, a dilatory person:
non quo cessator esse solerem, praesertim in litteris, Cic. Fam. 9, 17, 3: de libris, Tyrannio est cessator, id. ad Q. Fr. 3, 5 (6), 6: nequam et cessator Davus, * Hor. S. 2, 7, 100; * Col. 11, 1, 16.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cessātor ōris, m
cesso, a loiterer, idler: in litteris: de libris: nequam et cessator, H.
Origins
Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin cessō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin cessātor From cessō + -tor.