adjectivefirst/second-declension adjective
cērōmaticus
cērōmaticus (feminine cērōmatica, neuter cērōmaticum)
Classical[keː.roːˈma.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[t͡ʃe.roˈmaː.ti.kus]
Meaning
- adjectivesmeared with wax ointment
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cērōmaticus | cērōmatica | cērōmaticum |
| genitive | cērōmaticī | cērōmaticae | cērōmaticī |
| dative | cērōmaticō | cērōmaticae | cērōmaticō |
| accusative | cērōmaticum | cērōmaticam | cērōmaticum |
| ablative | cērōmaticō | cērōmaticā | cērōmaticō |
| vocative | cērōmatice | cērōmatica | cērōmaticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cērōmaticī | cērōmaticae | cērōmatica |
| genitive | cērōmaticōrum | cērōmaticārum | cērōmaticōrum |
| dative | cērōmaticīs | cērōmaticīs | cērōmaticīs |
| accusative | cērōmaticōs | cērōmaticās | cērōmatica |
| ablative | cērōmaticīs | cērōmaticīs | cērōmaticīs |
| vocative | cērōmaticī | cērōmaticae | cērōmatica |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cērōmaticus adj.
, κηρωματικός, smeared with wax ointment: collum, Iu.
Origins
From Ancient Greek κηρωματικός (kērōmatikós), from κήρωμα (kḗrōma). See cērōma.