adjectivefirst/second-declension adjective
centuplus
centuplus (feminine centupla, neuter centuplum)
Classical[ˈkɛn.tʊ.pɫʊs]Ecclesiastical[ˈt͡ʃɛn.tu.plus]
Meaning
- adjectivehundredfold, centuple
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | centuplus | centupla | centuplum |
| genitive | centuplī | centuplae | centuplī |
| dative | centuplō | centuplae | centuplō |
| accusative | centuplum | centuplam | centuplum |
| ablative | centuplō | centuplā | centuplō |
| vocative | centuple | centupla | centuplum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | centuplī | centuplae | centupla |
| genitive | centuplōrum | centuplārum | centuplōrum |
| dative | centuplīs | centuplīs | centuplīs |
| accusative | centuplōs | centuplās | centupla |
| ablative | centuplīs | centuplīs | centuplīs |
| vocative | centuplī | centuplae | centupla |
centū^plus, a, um, adj. centum-plus,
I. hundredfold, centuple (eccl. Lat.):
fructus, Vulg. Luc. 8, 8: fenoris usus, Alcim. Avit. ad Sor. 365: augere populum suum centuplum, Vulg. 1 Par. 21, 3.—As subst.: centū^plum, i, n., a hundredfold: accipere, Aug. Civ. Dei, 20, 7; Vulg. Matt. 19, 29: invenire, id. Gen. 26, 12: reddere alicui, Salv. adv. Avar. 3, 17.Origins
- Proto-Indo-European*déḱm̥
- Proto-Indo-European*ḱm̥tóm
- Proto-Italic*kəntom
- Latincentuplus
Proto-Italic *-plosder. Latin -plus Latin centuplus From centum + -plus.