noun · neuterthird declension
celeusma
celeusma n (genitive celeusmatis)
Classical[kɛˈɫɛu̯s.ma]Ecclesiastical[t͡ʃeˈlɛu̯z.ma]
Meaning
- feminineneuterA call given by the stroke to other oarsmen to keep time
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | celeusma celeuma | celeusmata celeusmae, celeumata |
| genitive | celeusmatis celeusmae, celeumatis | celeusmatum celeusmārum, celeumatum |
| dative | celeusmatī celeusmae, celeumatī | celeusmatibus celeusmīs, celeumatibus |
| accusative | celeusma celeusmam, celeuma | celeusmata celeusmās, celeumata |
| ablative | celeusmate celeusmā, celeumate | celeusmatibus celeusmīs, celeumatibus |
| vocative | celeusma celeuma | celeusmata celeusmae, celeumata |
cĕleusma (also cĕleuma), ătis, n. (cĕleusma, ae, f., Ven. Vita S. Mart. 4, 423), = κέλευσμα (κέλευμα),
I. a command or call given by the chief oarsman, which gave the time to the rowers, Mart. 3, 67, 4; Rutil. 1, 370; cf. Ascon. Cic. Div. in Caecil. 17, 55.
Origins
Borrowed from Ancient Greek κέλευσμα (kéleusma).
Descendants
- Italianciurmafrom Ligurian ciüsma
- Catalanxurmafrom Ligurian ciüsma
- Frenchchiourmefrom Ligurian ciüsma
- Occitanchormafrom Ligurian ciüsma
- Portuguesechusmafrom Ligurian ciüsma
- Spanishchusmafrom Ligurian ciüsma
- Spanishsaloma
- Greekτσούρμοfrom Ligurian ciüsma
- Sicilianchiurma