noun · neutersecond declension
catēnātum
catēnātum n (genitive catēnātī)
Meaning
- EarlyLate LatinMedieval Latinpadlock
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | catēnātum | catēnāta |
| genitive | catēnātī | catēnātōrum |
| dative | catēnātō | catēnātīs |
| accusative | catēnātum | catēnāta |
| ablative | catēnātō | catēnātīs |
| vocative | catēnātum | catēnāta |
Origins
Nominalization of etymology 2. Attested in Isidore of Seville and the Lex Visigothorum.
Gallo-Romance
- Catalancadenat
- Frenchcadenasfrom Old Occitan cadenat
- Aragonesecadenato
Ibero-Romance
- Portuguesecadeadofrom Old Galician-Portuguese cadẽado
- Spanishcandadofrom Old Spanish cadenado
- Old Leonesecadnato
- Galiciancadeadofrom Old Galician-Portuguese cadẽado