proper noun · femininefirst declension
Carrhae
Carrhae f pl (genitive Carrhārum)
Classical[ˈkar.rʰae̯]Ecclesiastical[ˈkar.re]
Meaning
- femininepluralCarrhae
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Carrhae |
| genitive | — | Carrhārum |
| dative | — | Carrhīs |
| accusative | — | Carrhās |
| ablative | — | Carrhīs |
| vocative | — | Carrhae |
| locative | — | Carrhīs |
Origins
From Ancient Greek Κάρραι (Kárrhai).