proper noun · masculinesecond declension
Carnus
Carnus m sg (genitive Carnī)
Classical[ˈkar.nʊs]Ecclesiastical[ˈkar.nus]
Meaning
- masculinesingularone of the Taphiae
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Carnus | — |
| genitive | Carnī | — |
| dative | Carnō | — |
| accusative | Carnum | — |
| ablative | Carnō | — |
| vocative | Carne | — |
Carnūs, untis, v. Carni.
Origins
From Ancient Greek [Term?].