LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

carminābundus

carminābundus (feminine carminābunda, neuter carminābundum)
Classical[kar.mɪ.naːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[kar.mi.naˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveversifying

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecarminābunduscarminābundacarminābundum
genitivecarminābundīcarminābundaecarminābundī
dativecarminābundōcarminābundaecarminābundō
accusativecarminābundumcarminābundamcarminābundum
ablativecarminābundōcarminābundācarminābundō
vocativecarminābundecarminābundacarminābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecarminābundīcarminābundaecarminābunda
genitivecarminābundōrumcarminābundārumcarminābundōrum
dativecarminābundīscarminābundīscarminābundīs
accusativecarminābundōscarminābundāscarminābunda
ablativecarminābundīscarminābundīscarminābundīs
vocativecarminābundīcarminābundaecarminābunda

carmĭnābundus, a, um, adj. 1. carmino,
I. versifying, Sid. Ep. 8, 11.

Origins

From carminō (“create verse, versify”) + -bundus.

Quick answers

What does carminābundus mean in Latin?
carminābundus, a adjective, means “versifying”.
How do you pronounce carminābundus?
In classical Latin, [kar.mɪ.naːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kar.mi.naˈbun.dus].