LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second declension

cārissimus

cārissimus (superlative, feminine cārissima, neuter cārissimum)
Classical[kaːˈrɪs.sɪ.mʊs]Ecclesiastical[kaˈris.si.mus]

Meaning

  1. superlativesuperlative degree of cārus
  2. superlativeused in terms of endearment
    Ut dicta autem quaedam, ita scrīpta quoque fingī solent, quod facit Asinius prō Liburniā: "māter mea, quae mihi cum cārissima tum dulcissima fuit […]"Just as certain speeches, writings are also sometimes imaginary, as for example Asinius does in his defence of Liburnia, "my mother, who was my dearest and most beloved […] "c. 95 CE, Quintilianus, Institutio oratoria 9.2.34
    propterea, carissimi, ... putamus vos libentius scire velle quam nesciretherefore, my esteemed listeners, ... I think that you all prefer to know than not to know747 CE, Boniface, Epistulae 78 (quoted by Dictionary of Medieval Latin from British Sources)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecārissimuscārissimacārissimum
genitivecārissimīcārissimaecārissimī
dativecārissimōcārissimaecārissimō
accusativecārissimumcārissimamcārissimum
ablativecārissimōcārissimācārissimō
vocativecārissimecārissimacārissimum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecārissimīcārissimaecārissima
genitivecārissimōrumcārissimārumcārissimōrum
dativecārissimīscārissimīscārissimīs
accusativecārissimōscārissimāscārissima
ablativecārissimīscārissimīscārissimīs
vocativecārissimīcārissimaecārissima

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pater optime or carissime, mi pater (vid. sect. XII. 10)
my dear father.

Origins

  1. Proto-Indo-European*keh₂-
  2. Proto-Italic*kāros
  3. Latincārissimus

Proto-Indo-European *-yōs Proto-Indo-European *-(t)m̥mos Proto-Indo-European *-is(t)m̥mós Proto-Italic *-isəmos Latin -issimus Latin cārissimus From carus + -issimus.

Quick answers

What does cārissimus mean in Latin?
cārissimus, a adjective, means “superlative degree of cārus; used in terms of endearment”.
How do you pronounce cārissimus?
In classical Latin, [kaːˈrɪs.sɪ.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kaˈris.si.mus].
Where does cārissimus come from?
Proto-Indo-European *keh₂- → Proto-Italic *kāros → Latin cārissimus.