adjectivefirst/second-declension adjective
carbōnārius1
carbōnārius (feminine carbōnāria, neuter carbōnārium)
Classical[kar.boːˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kar.boˈnaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or relating to charcoal
- adjectivecharcoal-grey
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | carbōnārius | carbōnāria | carbōnārium |
| genitive | carbōnāriī | carbōnāriae | carbōnāriī |
| dative | carbōnāriō | carbōnāriae | carbōnāriō |
| accusative | carbōnārium | carbōnāriam | carbōnārium |
| ablative | carbōnāriō | carbōnāriā | carbōnāriō |
| vocative | carbōnārie | carbōnāria | carbōnārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | carbōnāriī | carbōnāriae | carbōnāria |
| genitive | carbōnāriōrum | carbōnāriārum | carbōnāriōrum |
| dative | carbōnāriīs | carbōnāriīs | carbōnāriīs |
| accusative | carbōnāriōs | carbōnāriās | carbōnāria |
| ablative | carbōnāriīs | carbōnāriīs | carbōnāriīs |
| vocative | carbōnāriī | carbōnāriae | carbōnāria |
carbōnārĭus, a, um, adj. 1. carbo,
I. of or relating to charcoal:
negotium, traffic in charcoal, Aur. Vict. Vir. Ill. 72.—II. Subst.
B. carbōnārĭa, ae, f.
1. (Sc. fornax.) A furnace for charcoal, Tert. Car. Christ. 6.—
2. (Sc. femina.) The Charcoal-Woman, the title of a lost play by Plautus, Fest. p. 30, 27 Müll.
Origins
- Proto-Indo-European*kerh₃-der.?
- Latincarbōnārius
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin carbōnārius From carbō (“charcoal, coal”) + -ārius (suffix forming relational adjectives and agent nouns).