noun · femininefirst declension
carabīna
carabīna f (genitive carabīnae)
Meaning
- New Latincarbine
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | carabīna | carabīnae |
| genitive | carabīnae | carabīnārum |
| dative | carabīnae | carabīnīs |
| accusative | carabīnam | carabīnās |
| ablative | carabīnā | carabīnīs |
| vocative | carabīna | carabīnae |
Origins
From French carabine.