noun · neutersecond declension
capitulārium
capitulārium n (genitive capitulāriī)
Classical[ka.pɪ.tʊˈɫaː.ri.ũː]Ecclesiastical[ka.pi.tuˈlaː.ri.um]
Meaning
- capitation tax
T. Flavio Aug[usti] lib[erto] Euschemoni, qui fuit ab epistulis item procurator ad capitularia Iudaeorum, fecit Flavia Aphrodisia patrono et coniugi bene merenti
Corpus Inscriptionum Latinarum, volume 6, Inscriptiones Urbis Romae Latinae, published 1876, page 1141, 8573 - Medieval Latinbook of laws or scriptural readings
- Medieval Latinhead-cloth
- Medieval Latinsynonym of capitulum (“ecclesiastical chapter”)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | capitulārium | capitulāria |
| genitive | capitulāriī | capitulāriōrum |
| dative | capitulāriō | capitulāriīs |
| accusative | capitulārium | capitulāria |
| ablative | capitulāriō | capitulāriīs |
| vocative | capitulārium | capitulāria |
căpĭtŭlārĭum, ii, n. id.,
I. a capitation tax, Inscr. Orell. 3345.
Origins
From capitulāre / capitulum + -ārium.
Descendants
- Catalancapitulari