verbfirst conjugation
capistrō
capistrō (present infinitive capistrāre, perfect active capistrāvī, supine capistrātum)
Meaning
- to halter; tie with a halter
- to bind fast; fasten
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | capistrō | capistrābam | capistrābō | capistrāvī | capistrāveram | capistrāverō |
| 2nd sg. | capistrās | capistrābās | capistrābis | capistrāvistī | capistrāverās | capistrāveris |
| 3rd sg. | capistrat | capistrābat | capistrābit | capistrāvit | capistrāverat | capistrāverit |
| 1st pl. | capistrāmus | capistrābāmus | capistrābimus | capistrāvimus | capistrāverāmus | capistrāverimus |
| 2nd pl. | capistrātis | capistrābātis | capistrābitis | capistrāvistis | capistrāverātis | capistrāveritis |
| 3rd pl. | capistrant | capistrābant | capistrābunt | capistrāvērunt capistrāvēre | capistrāverant | capistrāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | capistrem | capistrārem | capistrāverim | capistrāvissem |
| 2nd sg. | capistrēs | capistrārēs | capistrāverīs | capistrāvissēs |
| 3rd sg. | capistret | capistrāret | capistrāverit | capistrāvisset |
| 1st pl. | capistrēmus | capistrārēmus | capistrāverīmus | capistrāvissēmus |
| 2nd pl. | capistrētis | capistrārētis | capistrāverītis | capistrāvissētis |
| 3rd pl. | capistrent | capistrārent | capistrāverint | capistrāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | capistror | capistrābar | capistrābor |
| 2nd sg. | capistrāris capistrāre | capistrābāris capistrābāre | capistrāberis capistrābere |
| 3rd sg. | capistrātur | capistrābātur | capistrābitur |
| 1st pl. | capistrāmur | capistrābāmur | capistrābimur |
| 2nd pl. | capistrāminī | capistrābāminī | capistrābiminī |
| 3rd pl. | capistrantur | capistrābantur | capistrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | capistrer | capistrārer |
| 2nd sg. | capistrēris capistrēre | capistrārēris capistrārēre |
| 3rd sg. | capistrētur | capistrārētur |
| 1st pl. | capistrēmur | capistrārēmur |
| 2nd pl. | capistrēminī | capistrārēminī |
| 3rd pl. | capistrentur | capistrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | capistrā | capistrāre |
| pres. 2nd pl. | capistrāte | capistrāminī |
| fut. 2nd sg. | capistrātō | capistrātor |
| fut. 3rd sg. | capistrātō | capistrātor |
| fut. 2nd pl. | capistrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | capistrantō | capistrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | capistrāre | capistrārī |
| perfect infinitive | capistrāvisse | capistrātum esse |
| future infinitive | capistrātūrum esse | capistrātum īrī |
| present participle | capistrāns | — |
| perfect participle | — | capistrātus |
| future participle | capistrātūrus | capistrandus |
gerundcapistrandī, capistrandō, capistrandumsupinecapistrātum, capistrātū
căpistro (āvi), ātum, 1, v. a. id..
I. To halter, tie with a halter:
jumenta, Col. 6, 19, 2; Plin. 18, 19, 49, § 177; Ov. H. 2, 80; Sid, Carm. 22, 23.—* II. Transf., of the vine, to bind fast, to fasten, Col. 11, 2, 95.
Origins
From capistrum.
Descendants
- Romaniancăpăstra
- Spanishcabestrar
- Catalanencabestrar
- Frenchenchevêtrer
- Italianincapestrare
- Occitanencabestrar
- Portugueseencabrestar
- Romanianîncăpăstra
- Sardinianincrabistare
- Spanishencabestrar
In English words that came into English from capistrō
- capistratecapistrātus